Amor

Anthe wordt deze zomer 10 jaar en dat betekent dat ze zich als een tiener gaat gedragen. Zolang wij in Madrid wonen en Anthe hier naar school gaat is er een jongen op haar verliefd, Thijs. Een heel lieve jongen, vooral heel romantisch en vasthoudend. Vorig schooljaar overlaadde hij haar al met prachtige tekeningen en gedichten en het hoogtepunt was tijdens schoolkamp in het najaar toen hij een bosje rozen op haar bed had gelegd met een lang romantisch gedicht waarin hij verkering vroeg. Uiteraard leefde de hele bovenbouw met dit liefdesavontuur mee, waar Anthe én Thijs niet blij mee waren...
Nu zag hij zijn kans schoon op Valentijnsdag en liet een mooie brief met gedicht en tekening bezorgen in haar laatje in de klas. Hij heeft nogmaals verkering gevraagd, maar Anthe heeft kranig geweigerd - haar schoolvriendinnen vonden namelijk dat ze het wél moest doen. En wat vinden wij nu zo mooi aan Anthe? Ze heeft hem een lieve brief terug geschreven met de boodschap op de enveloppe dat hij hem pas thuis mocht lezen. Ze heeft de brief alleen op haar kamer geschreven met de deur gesloten en de enveloppe meteen dichtgeplakt. Haar eigen beslissing en helemaal haar eigen ding... Nu kregen we van Thijs zijn moeder een reaktie dat Anthe zo’n lieve brief had geschreven en dat Thijs het helemaal begreep.... Wat wijs en lief! Ons kind wordt groot!

Heimwee..wie heeft er geen last van? Ik had het als kind altijd als ik tijdens vakanties uit logeren ging bij mijn vriendinnetjes. Hier op school in Madrid heerst een beetje de cultuur dat logeren makkelijk is vanwege de grote afstanden. Je brengt je logéetje de volgende ochtend weer naar school, dus dat bespaart een ritje aan het eind van de middag om je kind weer op te halen. Ook wordt er regelmatig in het weekend gelogeerd. Wij doen daar eigenlijk zo min mogelijk aan mee. Met een vriendinnetje op je kamer ga je natuurlijk niet vroeg slapen op een doordeweekse schooldag en in het weekend willen we eigenlijk onze privacy niet snel opgeven vanwege een logéetje die ook aanschuift aan de ontbijtttafel.
Maar zo nu en dan ontkomen we er niet aan en wordt er wel eens gelogeerd. Anthe is er geen held in... Tot nu toe eindigen de logeerpartijtjes voor haar vaak in buikpijn ’s avonds, zodat we Anthe weer laat ergens moeten ophalen. Of de moeder overtuigt Anthe ervan dat ze tóch moet gaan slapen en gaat ze zielig met een vreemd gevoel in haar maag slapen. Slaapfeestjes mislukken daarom ook. Vorig jaar op een slaapfeestje hoorden we dat ze tot 2 uur ’s nachts bij de ouders op de bank had gezeten met een emmer op haar schoot, terwijl de feestende kinderen boven lagen. En ook het laatste logeerfeestje in de bergen afgelopen weekend was een teleurstelling.. Anthe heeft spugend de nacht doorgebracht en is ’s ochtends door een moeder mee naar Madrid genomen, waar wij haar weer van een hockeyveld konden ophalen... Heimwee...

Vorige week was de Nederlandse illustrator Philip Hopman op onze school. Philip Hopman maakt vooral tekeningen voor de kinderboeken van Hans Hagen (o.a. Jubelientje), Francine Oomen, Astrid Lindgren, Annie M.G. Schmidt (Wiplala) en Laika - het kinderboekenweekgeschenk. Hij kwam op school om over zijn werk te vertellen, maar het leukste was natuurlijk dat hij wat tekeningen maakte! Op groot posterpapier heeft hij onder andere Jubelientje getekend en met krijt ingekleurd. Inden had haar eigen boek van Jubelientje mee en daar heeft hij natuurlijk zijn handtekening in gezet. En de grote tekeningen..? Die krijgen een mooi plekje in onze bibliotheek!
Philip Hopman is in Spanje vanwege “Mes del diseño Holandés”...maand van de Nederlandse vormgeving. In Madrid en op andere plaatsen in Spanje worden tentoonstellingen gehouden van Nederlandse schilders en tekenaars, hoorde ik op mijn schilderscursus vandaag. Leuk dat deze kinderboeken-illustrator dan ook even op het Hof der Lage Landen langskwam!

Vanavond hadden Anthe en Inden hun eerste privéles Spaans! Vanaf deze week hebben ze twee keer per week Spaans samen met wat klasgenootjes. Een groepje van zeven kinderen tussen 5 en 10 jaar doen samen met de Spaanse juf op zolder spelletjes om ze uit te dagen Spaans te spreken. Op school is de Spaanse les vooral gericht op de theorie zoals werkwoorden vervoegen en woordenschat uitbreiden. In deze lessen zullen ze leren práten in het Spaans! We hebben er heel wat voor over, want de lessen zijn van 18.30 uur tot 19.30 uur. Dat betekent vroeg eten (Hollandse tijd!) en papa kan twee keer per week niet mee eten, want Mark haalt ze rechtstreeks vanuit zijn werk weer op. Maar de meiden vonden het superleuk en Anthe had nog nooit zoveel Spaans gesproken!

Het Madrileens verkeer

Afgelopen week heb ik me weer eens verwonderd over het Madrileense chaotische verkeer. Het was op een ochtend nadat ik de kinderen naar school gebracht had, Madrileens spitsuur zullen we maar zeggen. Ik reed op één van de drukkere straten van Madrid: Calle de Arturo Soria en het was bijna ongelofelijk! We stonden drie rijen dik bumper aan bumper te wachten om stapvoets door te rijden. Aan de rechterkant zag ik een bus die probeerde in te voegen bij de bushalte (wat vrijwel onmogelijk was), achter mij manouvreerde een motorrijder zich al toeterend door de rijen auto’s heen. Verderop was een vuilnisauto bezig: hij kon nergens langs de stoep rijden, want overal waren auto’s geparkeerd – soms zelfs dubbel! Deze vuilniswagen zorgde voor zoveel overlast in het spitsuur... De stoplichten veranderden van kleur maar er bewoog nauwelijks iets. Van links probeerden auto’s ook nog door de claxon te gebruiken in te voegen in deze straat en op de tussenberm huppelde een jogger met zijwaardse bewegingen over het grasveldje... Ik nam alles waar en was verbijsterd, terwijl ik heel voorzichtig mijn net-opnieuw-gelakte auto krasvrij door het verkeer probeerde te loodsen...

Op Mark’s werk zijn de verwachtingen hoog gespannen. De resultaten van het afgelopen jaar waren nog niet zo goed als gehoopt door alle tegenslagen van het afgelopen jaar. Het nieuwe jaar was dus begonnen met weer een aantal ontslagen en een kritische kijk op het produktieproces. Het resultaat is dat er wat onstabiele faktoren aangepast zijn, waardoor de produktie beter en stabieler moet gaan lopen. Daarnaast hebben ze grote besparingen kunnen maken op de uitgaven voor het nieuwe jaar door te snijden in de schoonmaakkosten. Dit alles had de laatste weken zijn weerslag op Mark’s gestel; hij werd opgeslokt door zijn werk en sliep er slecht van. Maar het goede nieuws is dat het meteen zijn effekt heeft gehad op de resultaten van januari en dat geeft weer goede hoop voor de rest van het jaar!

Gisteren zijn we naar de bergen gereden, omdat er vorige week een vers pak sneeuw gevallen was. (zie fotoalbum) Maar omdat de temperatuur de laatste weken zo hoog oploopt, was de sneeuw op zonnige plaatsen alweer gesmolten. Voor het eerst zagen wij de lente ontspringen in de bergen; de beekjes stroomden heel hard van het smeltwater, watervalletjes kletterden en we zagen ook de eerste sneeuwklokjes voorzichtig opkomen. Het was ook heel gek: we zagen wandelaars onderweg in skipakken met snowshoes of skies op hun rug gebonden die de dikke sneeuw opgezocht hadden en we zagen mensen op picknickkleedjes lekker zonnebaden op de groene weiden die uitkeken op de drukke skipistes. De kinderen zochten leuke sneeuwbaantjes op om toch nog even sleetje te rijden... Het had een hoog “Heidi-en-Peter-in-de-bergen-gehalte”, hahaha!

Vanmiddag gaan we naar het verjaardagsfeestje van Maren’s vriendinnetje Olivia. Maren heeft zelf de kadootjes uitgezocht voor haar vriendin en ze kijkt er naar uit! Morgenochtend gaan we met mijn (oude) peutergroepje op kraambezoek, we gaan kleine Teun bewonderen.

Carnaval

Nu het weer in Nederland erg nat en stormachtig is, is het hier nog steeds heerlijk voorjaarsweer! We hebben al zo’n twee weken strakblauwe luchten met een warm zonnetje erbij – ’s middags loopt de temperatuur op tot over de 20 graden! Dan is het heerlijk vertoeven op ons deck voor een lunch, krantje of een goed boek...

Met ons hoofd zitten we dus al helemaal in het voorjaar ware het niet dat we tot op heden telkens nog Kerstkaarten in onze brievenbus vinden! Post in Spanje is nog een beetje ouderwets en vooral niet betrouwbaar. Pakketjes worden altijd snel bezorgd en meestal door de postbode op de motorkap van mijn auto gezet, een enkele keer mogen we een pakketje ophalen bij het postkantoor. De brievenpost echter....wordt helaas niet dagelijks bezorgd. Ik kan er geen peil op natrekken, maar ik heb de indruk dat we drie dagen per week post krijgen. In ieder geval nooit op zaterdag en altijd op maandag! De Kerstpost konden ze kennelijk helemáál niet aan, want die kwam pas op gang in januari van het nieuwe jaar...Niet echt gezellig voor ons; dit jaar geen slinger met gezellige Kerstkaartjes in de huiskamer...

Nu we een jaar in Madrid wonen vinden we de beheersing van de Spaanse taal eigenlijk wel tegenvallen van Anthe en Inden. Op papier weten ze het allemaal perfekt volgens de Spaanse juf op school, alle toetsen worden goed gemaakt. Maar ze práten het nauwelijks! Om hun woordenkennis wat uit te breiden en ze meer in aanraking te laten komen met de Spaanse taal hebben we sinds januari thuis de afspraak dat er doordeweeks alleen Spaanse TV gekeken mag worden. De eerste reakties waren: Bah, Sponge Bob praat Spaans! Bob Esponga dan in het Spaans... Maar nu wennen ze er wel aan. Daarnaast gaat Anthe op donderdagmiddag naar pintura (tekenles) van een Spaanse juf en Inden gaat diezelfde middag naar naschoolse opvang met twee Spaanse juffen. Nu worden ze gedwongen om Spaans te spreken. Daarnaast zullen ze binnenkort starten met extra Spaanse les na schooltijd. Een dikke Spaanse kinderjuf zal spelletjes met ze doen en ze uitdagen Spaans te praten. Ze moeten even over die (hoge) drempel heen!

Mark is gestopt met Spaanse les, want het kost veel energie en hij spreekt al goed Spaans. Ook mijn Spaanse les heb ik gestopt, ik had geen tijd om de lesstof te herhalen voor mezelf wat ik nodig heb om het te onthouden. Nu Maren naar school gaat en ik niet meer afhankelijk ben van thuislessen heb ik me opgegeven voor de Universiteit van Alcobendas, voor september. Tot die tijd zal ik proberen alle lesstof van mijn privélessen te herhalen en op te slaan in mijn koppie. Het is een prachtige taal, maar de grammatica valt soms niet mee. Toch is het een mooi goed om de kinderen (en onszelf) mee te geven, een tweede (derde) taal....

Deze week heb ik voor de tweede keer meegegeten in de comedor op school. De eerste keer viel het me 100 % mee, zelfs de linzensoep was best te eten. En als je weet dat zo’n maaltijd € 2,40 per kind kost mag je natuurlijk helemaal niet klagen! De tweede keer at ik vermicellisoep en een kippepootje dat ergens in dreef...beetje smakeloos vond ik het. Nu worden alle vragenformulieren van de ouders verzameld en worden er conclusies getrokken. We wachten af wat er gaat gebeuren.

Mijn auto stond deze week pas bij de garage, want vorige week moesten alle onderdelen voor de reparatie nog besteld worden...dan zet ik mijn auto daar niet neer natuurlijk. Hier ben je zo afhankelijk van je auto! Plannen is duidelijk niet de sterkste kant van Spanjaarden, maar woensdag was mijn auto al klaar en ook gewassen en gepoetst. Ik was helemaal verrast, hij ziet er weer als nieuw uit!!

Het voorlaatste weekend zijn we de bergen ingetrokken om te wandelen. En onderweg heerlijk op een grote steen van het zonnetje genoten, terwijl de kinderen om ons heen met stokken en stenen in de weer waren. Afgelopen weekend was Mark’s broer bij ons om een westrijd bij te wonen van Real Madrid, zijn verjaardagskado van vrouw en kinderen. (en Mark kreeg ook een toegangskaartje) We zijn op zondag met z’n allen naar El Escorial geweest, een kasteel met klooster gebouwd voor koning Filips II rond 1550. Het grote gebouw is mooi gelegen in de bergen. (zie fotoalbum) Na de bezichtiging hebben we lekker op een terrasje tapas gegeten. ’s Avonds gingen de twee broers naar de wedstrijd in het Bernabeu-stadion, de sfeer was er goed en er werden veel doelpunten gemaakt. (gelukkig ook door de Hollandse spelers!)

Vandaag vieren alledrie de meiden Carnaval op school. Vooral Maren had zo’n zin om verkleed naar school te gaan! Anthe is verkleed als engel, Inden als Sneeuwwitje en Maren als bloemenprinsesje. (zie fotoalbum) Ik werkte vanmorgen in de bibiliotheek en had een gekke bloemenhoed opgezet, wat een gezellige boel daar met al die verkleedde kindjes! En vanmiddag begint de Carnavalsvakantie en valt er weer een nieuw vers pak sneeuw in de bergen. Joepie!

Accidente

Het is eigenlijk bijzonder dat het in de verkeerschaos in Madrid nog niet eerder gebeurd is, maar na een jaar in het Madrileense verkeer te hebben vertoefd is het nu dus gebeurd: ik heb een verkeersongeluk veroorzaakt... Er was een dichte mist toen ik de kinderen ’s ochtends - op mijn eerste werkdag in de schoolbibliotheek - naar school bracht. Uiteraard had ik haast en heb ik op een voorrangsweg niet gezien dat er een auto van links mijn kant op kwam, dus ik vloog er bovenop. Een harde klap volgde en vervolgens hebben we de auto aan de kant gezet. Er zaten drie Spaanse dames met bontjas in de auto die in eerste instantie boos op mij waren, maar na mijn uitleg rustig en beleefd bleven. We hebben alles zonder politie opgelost, tenslotte was het alleen blikschade en dus verzekeringswerk. Omdat het mijn schuld was mogen wij mijn schade zelf betalen...jammer.

Mijn eerste dag in de schoolbibliotheek was ik dus een klein beetje afwezig, maar ik heb het reilen en zeilen wel zo’n beetje meegekregen. Omdat het in Madrid moeilijk is om aan Nederlandstalige kinderboeken te komen mogen alle kinderen van de school iedere week leesboeken lenen en mee naar huis nemen. De bibliotheek is gehuisvest in een garage van een woonhuis, het gebouwtje waar Maren sinds kort naar school gaat. De boeken zijn veelal afgeschreven boeken van bibliotheken en schoolbibliotheken uit Nederland. Veel boeken zijn verouderd, want er is helaas niet veel verse aanvoer... Dus voor een afgeschreven partij kinderboeken mag je altijd contact met mij opnemen om ze naar Madrid te laten sturen. Ze zijn heel welkom hier!!

Maren zit alweer een tijdje op school sinds ze na de Kerstvakantie is begonnen. Haar eerste reakties waren niet wildenthousiast, maar ze laat zich toch drie keer per week afzetten op La Casita. Sindsdien eet ze dus ook drie keer in de week warme lunch op school, uiteraard alles volgens haar dieet. Tijdens de lunch dragen de peuters dan heel Spaans een schort van stof die de kleding beschermt tegen het vies worden. Omdat Maren midden in het schooljaar is gestart, was het moeilijk zo’n schort te vinden. Ik was blij met een blauw schort die ik per ongeluk in een winkel gevonden had, maar Maren niet! Volgens haar is blauw voor jongens...en de juffen hadden de grootste moeite om haar het schort aan te doen. Maar nu heb ik er twee prachtige roze vlinders uit Nederland opgemaakt en heeft ze onverwachts het mooiste schort van de klas!

De Spaanse warme lunch is op het ogenblik hot item op school. Steeds meer kinderen nemen een eigen boterhammetje mee, hoe Hollands! Anthe en Inden ook. Inden klaagde als eerste na een paar maanden dat ze het eten niet lekker vond op school en een paar maanden later wilde Anthe ook boterhammen mee voor de lunch. Dit is een trend die veel schoolkinderen volgen en daarom is er nu een uitnodiging uitgegaan naar alle ouders om een keertje te komen lunchen op school. Deze ouders mogen dan een vragenformulier invullen en aan de hand daarvan zullen de maaltijden aangepast worden en al dan niet geschrapt... Ik ga ook lunchen op school en heb het getroffen met een geweldig menu: linzensoep met chorizo als voorgerecht en heek (stokvis) met salade als hoofdgerecht en fruit toe. Wat zal dat (niet) smaken!

Al cole

Maren ging vandaag voor het eerst naar school! Hier in Spanje gaan kindjes vanaf hun derde verjaardag naar school – net zoals in The States. Mark en ik hebben eerst vanmorgen Anthe en Inden naar school gebracht in het hoofdgebouw en daarna liepen we met z’n drietjes naar La Casita (het huisje) waar Maren vanaf vandaag drie dagen per week naar school gaat.

Ze stapte vrolijk het klaslokaaltje binnen en liep naar een tafel waar kindjes aan het kleien waren. Nog even een plas op de WC en nog even zwaaien naar papa en mama en toen begon haar eerste schooldag... Mark ging naar zijn werk en wat doet een moeder met een hele dag voor zichzelf? Naar de kapper en winkelen natuurlijk! Zo gezegd, zo gedaan.

Uiteraard gingen mijn gedachten uit naar de eerste schooldag van de twee oudsten... Anthe’s eerste schooldag op preschool in Massachusetts, USA, ook drie jaar oud. Een dag die we nooit meer meer zullen vergeten; de dag dat er twee vliegtuigen zich in de Twin Towers in New York boorden... En Inden’s eerste schooldag op preschool in Alabama, USA, amper twee jaar oud. Bij alledrie heb ik achteraf nog even door een raampje gegluurd en bij alledrie zag ik een verlegen meisje aan een tafeltje die voorzichtig om zich heen keek...

Cumpleaños

“Cumpleaños feliz, cumpleaños feliz, te deseamos todos, cumpleaños feliz” dat zongen we gisteren voor Maren toen ze drie jaar werd. Eerst op het grote bed en ’s middags op het deck met al haar vriendjes en vriendinnetjes! Ons jongste telgje is drie jaar geworden en dat hebben we feestelijk gevierd! Ze kreeg van ons een Spaanse flamencojurk die ze meteen aan wilde trekken en pas ’s avonds weer uittrok toen ze haar bedje instapte. En toen ik vanmorgen wakker werd zag ik licht onder haar slaapkamerdeur doorpiepen, toen ik de deur opende zag ik Maren die zich weer in haar flamencojurk worstelde!

Ze was de hele dag erg jarig... Na de vele kado’s op het grote bed mocht ze ook nog een kado uit Heerhugowaard ophalen bij het postkantoor. ’S middags kwam er veel visite voor haar en mocht ze drie kaarsjes op haar prinsessentaart uitblazen: samen met haar zussen, want ze werd wel verlegen van al die aandacht... We vierden haar verjaardag voor de tweede keer op ons deck buiten, het zonnetje scheen net als vorig jaar volop. Alle bezoek met een kop warme chocomel of thee en een stuk zelfgemaakte appeltaart in het zonnetje – dat is genieten!

Uiteraard hebben we Oud&Nieuw hier in Madrid gevierd met Hollandse en Spaanse tradities. Overal waren blikjes met 12 druiven te koop voor La Nochevieja, wij hadden ze ook in huis... We vulden de avond met spelletjes aan tafel met Anthe en Inden, en Hollandse zelfgebakken oliebollen. Om 12 uur keken we naar de klok op TV - op Puerta del Sol in Madrid - en deden we bij elke klokslag een druif in ons mond. Elke druif is het symbool voor geluk voor iedere maand in het nieuwe jaar. En daarna hadden we geweldig uitzicht op al het vuurwerk boven Madrid. ¡Feliz año!

En vandaag is het een Feestdag in Spanje, Los Reyes Magos, Driekoningen... Hier in Spanje brengen de drie koningen kadootjes voor alle kinderen! Gisteravond waren er overal optochten met de drie koningen en daarbij wordt snoepgoed gestrooid. (net zoals bij Sinterklaas in Nederland) De Spaanse kinderen hebben gisteravond allemaal hun schoen gezet en vanmorgen mochten ze hun kadootjes openmaken. Wij laten deze Spaanse traditie aan ons voorbij gaan, tot teleurstelling van de meiden... Na de Nederlandse Sinterklaas en de Amerikaanse Santa vinden wij het wel genoeg tradities met zoveel kadootjes!

Navidad

Dit jaar waren wij goed in de Kerststemming, we waren de dag voor Kerstavond naar de bergen gereden om daar in de sneeuw te wandelen en sleetje te rijden. (zie fotoalbum) Een klein uurtje rijden en we zijn in een totaal andere, witte wereld!! Nu is Madrid helemaal in Kerstsfeer, het centrum is werkelijk prachtig versierd! Zóveel Kerstlichtjes hebben wij één keer eerder gezien en dat was in New York City. In Parque el Retiro staat een geweldig grote boom versierd met kleurige lampjes in de vorm van grote bloemen... Prachtig! Ook Papá Noel komen we in iedere shopping mall tegen. Hier in Spanje vieren we net als in The States alleen Kerstavond en eerste Kerstdag. Daarentegen worden hier nauwelijks Kerstkaartjes verstuurd... Wij hadden voor Kerstmis maar twee kaartjes uit Nederland mogen ontvangen... Waarschijnlijk zit onze Kerstpost nog ergens vast tussen Nederland en Spanje?? Mark’s grote Kerstpakket van zijn werk bestond alleen uit eten, heel veel eten. Er zaten vier worsten in, zeven flessen drank, vijf pakken koek, wat blikjes en uiteraard veel doosjes turrón. Dit laatste is een soort nougat/marsepein en wordt hier heel veel gegeten tussen Kerst en Oud & Nieuw. Je hebt het in veel verschillende vormen: zacht en hard, met verschillende noten en met alle soorten chocola....erg zoet!

Het Kerstdiner van Mark’s werk was voor ons een nieuwe ervaring. Het werd door de OR georganiseerd en Mark (als directeur) werd ook uitgenodigd – in de werksituatie van het afgelopen jaar best bijzonder.... Uiteraard mocht ik mee als zijn vrouw en dus zaten we met het management aan een aparte tafel. We voelden de ogen priemen in onze rug... De lichten in de grote zaal werden pas gedoofd na de uitgebreide maaltijd, Spanjaarden willen kunnen zien wat ze eten! Vooraf hadden we onze keuze moeten doorgeven: vis of vlees. Ik had heel veilig voor vis gekozen, maar Mark dus niet. Hij kreeg een pootje van een lam in z’n geheel op zijn bord... Het vlees was moeilijk van het bot te krijgen, er zat überhaupt niet veel vlees op zo’n pootje... Na het diner werd de sterke drank geschonken en werd er gedanst op de dansvloer.

Laatst waren we met ons gezin gaan eten in de bergen, niet ver van van Segovia. Mark bestelde het meest geroemde gerecht uit Segovia: een gestoofd biggetje! Zo’n biggetje wordt in zijn geheel geserveerd, met de huid er nog aan.... Ook dit was de laatste keer dat Mark dit gerecht bestelde, Mark probeert graag nieuwe gerechten! Hahaha!
Vorige week zijn Mark en ik met z’n tweetjes uit geweest. We gingen eerst naar de film: geen nagesynchroniseerde film, maar de originele Amerikaanse versie. Er is een bioscoop in het centrum die originele films draait. En daarna gingen we naar een tapasbar om nog lekker wat te eten, de bar stond in de top 10 van beste tapas in Madrid. Anthe en Inden zijn laatst ook naar de film geweest, Disney's nieuwste film 'Encantada', uiteraard in het Spaans!

Met de kinderen zijn we op Kerstavond naar een Engelstalige nachtmis geweest. Dat was heel anders dan de mis in de Martinuskerk in Breda. Er waren heel swingende Kerstliederen en de priester uit Michigan, USA bracht een moderne versie van het Kerstverhaal. Uiteraard werd het traditionele Kerstverhaal uitgebeeld door kinderen. Thuis gekomen was de tafel mooi gedekt en mochten de kinderen de kadootjes uit The States (gestuurd door mijn vriendin) openen. Dit jaar lag er een extra kadootje onder de boom, Thijs had weer een verrassing voor zijn grote liefde Anthe meegegeven...

Op school was er ook veel aan Kerstmis gedaan: veel geknutseld en Kerststukjes gemaakt, er was een Kerstmarkt met aansluitend een borrel. De kinderen zongen Kerstliederen in het Nederlands en Spaans en het concert werd afgesloten met een gezamelijk lied waarbij ook alle ouders meezongen en we allemaal elkaars hand vasthielden...heel speciaal. De volgende ochtend was er een Kerstontbijt op school en toen begon de langverwachte Kerstvakantie! Deze vakantie hebben we ingeluid met sneeuw in de bergen, en vandaag zijn we naar de ijsbaan in Madrid geweest. Daar hebben we kunnen concluderen dat Madrilenen niet kunnen schaatsen...! Hahaha, volwassen mannen die met één hand langs het hek voortbewegen, jongelui die voortdurend onderuit gaan en iedereen steekt gewoon maar over...levensgevaarlijk! Anthe en Inden schaatsten overal tussendoor als geoefende schaatsertjes en Maren schoof vooruit op haar dubbele ijzertjes - heel veilig tussen mama en papa in.

Een terugblik

Zo tijdens de donkere dagen voor Kerst, als de dagen te kort zijn vanwege alle dingen die nog te doen zijn voor Kerstmis, toch even tijd genomen voor een terugblik... Een jaar geleden vierden wij Kerst in ons versierde huis in Breda, nog niks te bekennen van een op hand zijnde verhuizing. Maar de dagen ná Kerst werden gevuld met afscheid, laatste boodschapjes, administratieve afhandelingen en opruimen. In een paar dagen tijd was ons huis alleen nog maar gevuld met verhuisdozen en luidden we het nieuwe jaar in bij onze vrienden Olga & Hugo. En daarna vertrok ons vliegtuig naar Madrid!

En nu...hebben we hier in Madrid ons thuis gemaakt, en dat voelt ook zo. Hier is ons huis met onze eigen spulletjes waar we ons thuis voelen. Hier hebben we nu alle vier seizoenen meegemaakt en al onze verjaardagen gevierd. De meiden gaan met plezier naar school waar ze met open armen ontvangen zijn door iedereen. De klasjes zijn klein, weinig juffen op school en er heerst een intiem sfeertje. Ook Maren gaat na de Kerstvakantie naar school. Ze gaat sinds kort zelf naar de WC en kleedt zichzelf aan en uit, soms gepaard met een kleine strijd om welke kleding ze aandoet... Anthe en Inden sporten hier (judo en flamenco) en ik heb ook leuke cursussen zoals schilderen, Spaans en flamenco.

We kijken enorm uit naar de sneeuw die hopelijk snel in de bergen zal vallen, zodat we onze skibroeken aan kunnen trekken en met de slee er op uit! Daar hebben we vorig jaar erg van genoten, en deze sneeuw maakt Madrid voor ons speciaal! Ook de zomers zijn hier super: superlang en superheet... Wij houden van dit extreme klimaat, eenzelfde als in Massachusetts. Zo is ook het daglicht hier net zo helder als in Massachusetts, dat maakt het leven een stuk vrolijker!

Het afgelopen jaar is voor Mark heel heftig geweest op zijn werk. En dan heb ik het niet eens over de beheersing van de Spaanse taal en de Spaanse werkhouding van zijn personeel, maar er zat ook veel tegen in de fabriek. Het begon al met een aantal stakingen in het voorjaar en elektriciteitsuitval in de zomer, waardoor de produktie stil kwam te liggen en daar ging veel geld mee verloren... Uiteindelijk is de CAO ondertekend, maar er ging geen vlag uit. De fabriek is in de herfst onverwacht snel verkocht aan een Amerikaans bedrijf. Er staan wat ontslagen op stapel en de lonen zijn bevroren voor volgend jaar... Mark heeft enorm veel geleerd het afgelopen jaar, ervaring die niemand hem meer afpakt en die hij in zijn rugzakje meeneemt.

Met zo’n zware verantwoordelijkheid is het heel fijn om te kunnen ontspannen, door te reizen met ons gezin. We hebben al heel wat plekjes van Spanje ontdekt, maar we zijn nog lang niet klaar! Spanje heeft ons geraakt, we hadden nooit gedacht dat dit land zoveel cultuur en prachtige landschappen heeft. Prachtige oude stadjes en dorpen, de bergen, de zee en het geweldige klimaat. Madrid is een echte wereldstad, dat betekent véél auto’s, drukte, haast en veel mensen. Cultureel heeft Madrid heel wat te bieden, en ook om te shoppen, maar we zijn heel blij dat we iets buiten deze metropolitan wonen en op ons deck kunnen genieten van ons uitzicht op de skyline van Madrid!

Nu kijken we uit naar het besneeuwde winterlandschap rondom Madrid, en naar onze reis in maart. We vliegen in maart (12,5 jaar getrouwd!) met het hele gezin naar Marokko en reizen vanaf Marrakesh met een Landrover Defender door de bergen (overnachten in kasbahs) naar de Sahara. Daar overnachten we onder de blote sterrenhemel, rijden op een kameel en op de terugweg verblijven we ook nog in een eeuwenoud kasteel in het Atlasgebergte - alleen bereikbaar te voet met een ezeltje voor je bagage... Marokko, het land van de 1001 sprookjes......

We wensen iedereen een geweldig 2008 toe met prachtige momenten en intens geluk!

Eerste posting

Het is bijna half december, Sinterklaas komt weer terug naar Spanje en we gaan uitkijken naar de Kerstman... De temperatuur is de laatste weken behoorlijk gedaald en het is vroeg donker. Afgelopen week zijn de winkels hier in Madrid omgetoverd in een sprookjesachtige Kerstsfeer, overal op straat staan verlichtte Kerstbomen. De meeste huizen hebben al een Kerstboom binnen staan en ook de poort van onze urbanización is prachtig versierd. Eerdaags gaan we beginnen met het schrijven van Kerstwensen en een persoonlijke noot op onze Kerstkaarten. En dáárom schrijf ik vanavond mijn eerste posting...onze nieuwe website wordt op de Kerstkaart genoemd! Dat betekent dat we straks onze eerste bezoekers op deze site krijgen... Welkom!