Colors of a Japanese fresh meal

JAPANSE METRO
`Japan could provide an obsession for a lifetime and never leave you bored.`

- Pico Iyer

We waren elkaar voor het eerst aan ‘t leren kennen in het restaurant van IKEA op de zevende verdieping van het pand. Net naast het drukke Shibuya kruispunt gelegen in hartje Tokio. Zij stond naast de lift op me te wachten en ze vertelde me later dat het voelde alsof de schuifdeuren op Schiphol steeds openden. Elke keer wanneer de liftdeuren opengingen was ze benieuwd of ik eruit stapte… Heel spannend allemaal. Ik zou deze donderdag eigenlijk thuis doorbrengen. Lekker rustig in mijn veilige nestje. Misschien een brief schrijven of fotoalbum bijwerken. Tot mijn lief halverwege de ochtend vroeg wat mijn plannen waren voor de dag en waarom ik niet mee ging naar Tokio. `Uh, waarom niet?` Ik liep nog even naar het postkantoor om een brief te posten en toen ik terugkwam stond mijn lief al klaar. Ik pakte snel mijn mobiel, mijn schoudertas, flesje water en iPad waar mijn luisterboek opstaat en liep met hem mee naar het metrostation. Tijdens de rit zag ik pas dat de batterij van mijn mobieltje voor de helft al leeg was. Helemaal niet handig, want ik leef momenteel samen met Google Translate en Google Maps… Bovendien staat mijn Japanse OVkaart op m’n mobiel. Ik kan niet weer riskeren dat de poortjes niet werken. Ik ging dus heel spontaan - zonder veel na te denken zoveel was duidelijk - mee naar de hoofdstad. Ik had bedacht drie haltes verder te rijden dan mijn lief en IKEA te bezoeken. Ik heb sinds de zonsverduistering afgelopen zomer WhatsApp contact met een Nederlandse vrouw die, net als mijn lief, ook sinds juni in Tokio woont. Ik zou de vrouw daar kunnen ontmoeten voor een kop thee bedacht ik me. Ik stuurde haar in de metro een berichtje en ze zei net zo spontaan als ik dat ze dat leuk zou vinden. Én ze nam een oplader voor me mee. Zo komt het dat ik met haar aan een klein tafeltje zit midden in het restaurant beiden met een beker vlierbloesemlimonade en ik een Zweeds taartje. Ik luister naar haar verhalen terwijl mijn mobiel ergens bij de muur aan het opladen is. Ineens hoor ik het geluid van mijn mobiel keihard door het restaurant schallen! Ik sta op en ren erheen. Ik cancel het groepsgesprek van mijn dochters. Zo, de rust is wedergekeerd. Klein beetje schaamte. In Japan staan alle telefoons op stil. Ik heb nog nooit een beltoon gehoord. Er wordt niet in het openbaar getelefoneerd. Wat vreselijk dat ik dit nu mee maak, met haar in een vol restaurant. Beginnersfoutje. We moeten er ook wel om lachen. Zij vertelt me dan ook dat je bij de 7-Eleven, die zowat op elke hoek zit hier, heel goedkoop een opladertje kan kopen. Zij heeft zelfs een fysiek OVpasje gekocht op een groot station in Tokio. Voor noodgevallen. Handig. Ik ben hier nu tweeënhalve week. Twee dingen geleerd; nooit de deur uitlopen zonder m’n telefoon op stil te zetten en áltijd met een volle batterij vertrekken. Ik kán namelijk gewoon niet in Japan zonder werkende mobiel komen te zitten. De middag verliep verder heel relaxt. We bleken veel overeenkomsten te hebben zoals vrijwilligerswerk in Nederland, poesjes thuis, studerende kinderen en een huis achtergelaten. We waren precies zo vergeetachtig. Wat een feest van herkenning! Op de terugweg in de metro maakten mijn lief en ik nóg een beginnersfoutje. In de spits is de voorste coupé van de metro alleen voor vrouwen bestemd. De metro zit dan zo volgestouwd met mensen dat het veiliger voelt met alleen vrouwen tegen je aangedrukt. Na het optrekken keken we om ons heen in het bepakte rijtuig en viel het ons pas op dat er alleen vrouwen waren… Vervolgens werd het omgeroepen. Heel ongemakkelijk ritje. De eerstvolgende stop eruit gesprongen en in een andere wagon ons erbij gepropt met mijn volle IKEAtas. Uiteraard was dat een coupé met alleen mannen, alle vrouwen waren ernaast ingestapt. De volgende dag stond er al een afspraakje in de agenda om te eten met het Nederlandse koppel. Dat was een gezellige avond, leuke klik, voor herhaling vatbaar.

Rustgevende yoga flow werkt voor mij als een filter dat storende elementen in de lucht tegen houdt. Yoga in de ochtend zorgt ervoor dat ik de dag ontspannen en langzaam begin. Even een momentje op de mat inchecken bij mezelf. Nu ik de yogalessen in Breda online volg en ze door het tijdsverschil bij mij eind van de middag pas plaatsvinden start mijn dag helaas dus niet meer zo vaak met inchecken bij mezelf. Mijn yogajuf uit Breda die jarenlang elke vrijdagochtend lesgaf en voor mij een grote rol speelde toen ik op mijn meest kwetsbaar was, stopte er vorige week mee. Dat gaf mij een duwtje in de rug om hier in Tsukuba een yogales op vrijdagochtend te vinden. De herfst gaat nu starten. Tijd om meer naar binnen te keren. Ik heb een soort Aziatische eikeltjes op mijn hardlooprondje gevonden die in een kastanjeschilletje zitten. Voor mij het sein dat de herfst in aantocht is. Ook hier kleurt het blad mooi naar oranje en bruin. Vooral op onze berg is dat goed te zien. De rijstvelden kleuren naar goud. Vanmorgen liep ik in zeven minuten door een parkje aan de voorkant van ons gebouw naar een piepklein yogastudiootje. Yogalessen in Engels gegeven door twee yogaleraren Zhenya uit Rusland en Marko uit Servië. Mijn proefles was bij Zhenya en ik was benieuwd wat voor mensen er zouden komen. Zhenya zat op haar mat toen ik naar binnen stapte en er lag één yogamat tegenover. Voor mij. Het bleek een privéles. Het was een heerlijke les. Startend met ademhalingsoefeningen, gevolgd door fijne yogahoudingen en een heerlijke savasana ondersteund door blokken en een bolster. We hebben lang gekletst na de les. Zij is hier tien jaar geleden als masterstudent gekomen. Verliefd geworden, getrouwd met een Oekraïense man en hier een gezinnetje gestart. Ze liet me voelen dat ik niet alleen ben die hier in Japan worstelt met `reading the air`. Ik sta buiten mijn huis continue ‘aan’ om te observeren, waar te nemen en dingen op te pikken. Zhenya en ik kennen elkaar niet, maar wij herkenden wel iets in elkaar. Omdat wij beiden weten hoe het is om te zwemmen in donker water. Zij bouwde deze studio voor een gemeenschapsgevoel. Gezamenlijkheid. Internationals. Ze nodigde me uit voor een yogafestival aan de voet van de Tsukuba berg. Ik ga gewoon meedoen met dit soort lokale dingen, het helpt me om wortels te laten groeien.