Moment of joy | 21dinner

EEN DAG MET GLANS
‘Alleen het nastreven van geluk is gegarandeerd. De rest is aan jou.’

- David T. Fagan

Stel je hebt een vrije dag. Zoals ik vandaag, op deze woensdag. Wat doe je dan? Ik had na een heel lange tijd weer eens een ‘lege’ dag. Wat zou ik allemaal doen, of juist niet doen? Ik had alleen maar vlak na de lunch een afspraak met mijn oedeemtherapeute. Ik had geen zin om met vrienden af te spreken. Ik had ook geen zin om lusteloos op de bank te hangen voor de TV.  Ik zou een nieuw boek kunnen starten of er op uit kunnen gaan voor een wandeling? Het werd hardlopen in de ochtend. Het werd ook spontaan slingers en ballonnen opruimen. Het werd de Kerstverlichting uit de voortuin halen en opruimen. Het werd de restanten van het feest ook maar opruimen zoals kleine strengetjes feestverlichting, cadeaus en een gordijn van lampjes weer oprollen. Helaas was ik de verpakking ergens kwijt geraakt dus heb ik het lampjesgordijn creatief in de doos van de wascapsules opgeruimd.  Het werd ook wasgoed opvouwen. Het werd dus verre van op de bank hangen, niet eens een uurtje. Ik koos voor afleiding. Ik heb alle lege wijnflessen van het feest in de glasbak gedaan vlakbij de oedeemtherapie, ik reed er toch langs. Als ik een klein beetje zou omrijden kon ik ook meteen de paar flessen wijn die over waren bij Albert Heijn terug brengen. Eigenlijk was ik op mijn vrije dag alleen maar met mijn huishouden bezig.  Ik heb dus niet met vrienden afgesproken alhoewel ik wel dik twee uur spontaan met oudste dochter heb zitten beeldbellen. Gezellig met een kop thee erbij en een rol koekjes. Als je een vrije dag hebt is de kans best groot dat je voor de meest makkelijke optie gaat - het bankhangen - ook al is dat misschien niet de keuze die je het meest gelukkig maakt. Bij mij werkt het dus nóg anders: ik kies nooit voor het makkelijke, luie of vluchtige. Ik ben juist altijd bezig. Afgeleid. Ik kan moeilijk dingen uitstellen of laten liggen. Ik doe ook vaak dingen door elkaar ookal wil ik het heel efficiënt uitvoeren. Wanneer ik de was vouw luister ik ondertussen ook naar mijn boek. Ik loop nooit de trap op naar boven met lege handen. Ik probeer alles op te stapelen, één keertje te lopen. Vooral wanneer ik onrustig in mijn hoofd ben gedraag ik me zo quasi efficiënt. Als een soort kip zonder kop.  In mijn zen stand die ik pas bereik de dag ná mijn vrije dag, kan ik zonder naar de klok te kijken geduldig verven en naar mijn boek luisteren. Heel zen een magazine doorbladeren. Als je écht een vrije dag wilt die je uiteindelijk het meeste geluk, energie en voldoening geven, zou je juist kunnen kiezen voor wat meer inspanning zoals bijvoorbeeld een boswandeling maken. Dat kan ik makkelijker in het weekend dan op een doordeweekse vrije dag. Wanneer iedereen vrij is en ik eigenlijk niks van mezelf verwacht, kan ik spontaan met mijn lief of één van de meiden die dan thuis is naar de film gaan, een bos- of een strandwandeling maken. Donderdag was mijn lief zomaar een dag vrij thuis. We gingen lekker wandelen langs een waterplas ten noorden van Breda waar mijn lief nooit eerder was. Tijdens onze kop thee bij een uitbater kozen we een film uit en hebben meteen kaartjes voor de bios gekocht. Samen voelt het toch meer als geoorloofd. Op mijn solo vrije doordeweekse dag kan ik trouwens wél lekker in mijn joggingbroek met wijde trui lopen. Heerlijk. Dat deed ik vandaag dus ook, in mijn lekker zittende wijde joggingbroek met warme wintertrui naar de oedeemtherapie en de supermarkt. Dat is óók het geluksgevoel van een vrije dag.

Het kan dus moeilijk zijn op een lege dag die uitgestrekt voor me ligt om te kiezen voor lange termijn geluksgevoel. Betekenisvolle ervaringen die je laten groeien, verbinden, ontspannen of inspireren laden mij altijd enorm op. Inzichten. Natuurlijk zorg ik voor mezelf door in m’n vrije tijd voldoende gesprekken met vriendinnen te voeren bij een kop koffie of tijdens geplande boswandelingen. Tijd buiten doorbrengen in het bos zorgt sowieso voor het verlagen van stress, het verbetert m’n humeur en helpt m’n lichaam te ontspannen. Mijn intense gesprekken met de bewoners van het hospice laten me ook vaak groeien. Deze verbindende gesprekken vinden echter tijdens mijn werk plaats. Tijdens mijn beiden - geheel verschillende - vrijwilligerswerk raak ik geïnspireerd door levensverhalen, of hoe mensen met de grootste uitdaging in hun leven omgaan namelijk met hun naderende dood, eenzaamheid of pijn. Diepgaande, stevige gesprekken. Ik houd ervan en laad er van op. Het brengt me iets. Het bevordert mijn zelfreflectie door het delen van waarden, angsten en dromen. Het resulteert in oprecht contact en dus meer geluk. De wekelijkse gezellige gesprekjes na mijn yogalessen brengen me ook wel wat, al is het alleen al verbinding. Op mijn vrije dagen zijn het juist ‘lege ervaringen’ die fijn voelen in het moment. Daarom ook heel welkom. Even geen serieuze gesprekken. Juist alles laten bezinken. Beetje mijmeren. Weg van prikkels. Foto’s kijken. Blogje schrijven. Muziek luisteren. Periode van rust en herstel. Dat geeft glans aan míjn lege dag. Mijn eigen dag wat liefdevoller voor mezelf maken met rust, acceptatie en aandacht voor het kleine. Oja, ook lezen. En óók even wat klusjes doen die naderhand rust geven omdat ik ze van mijn actielijstje kan afstrepen. Een dag met wat leegte, een dag met wat glans.