Gezapige gezelligheid

Er is een bepaalde gezapigheid voor nodig om huiselijke gezelligheid te waarderen; rusteloze geesten prefereren ongemak.
- George Santayana

Ons kleinste kuikentje is een tiener geworden. Ze is dertien jaar geleden in de Kerstvakantie geboren en haar verjaardag valt jaarlijks in de schoolvakantie. We waren net een dag terug van onze rondreis door een stukje van het Midden-Oosten toen er halverwege de middag vier keer de deurklopper ging en er telkens een vriendin van haar met een slaapzak en een hoofdkussen onder haar arm voor de deur stond. Niet lang daarna hebben we ze gedropt in de stad bij de Chocolate Company Café. Vijf tieners die daar samen een chocoladetaartje mochten verorberen. Ook een walhalla aan keuze tussen verschillende soorten warme chocolademelk hoorde erbij. Jongste dochter heeft goed haar weg kunnen vinden toen ze op haar elfde naar een totaal onbekende Nederlandse middelbare school ging. Heel erg spannend in zo’n enorm groot gebouw waar ze de eerste dagen haar weg niet door het gangenstelsel kon vinden. Waar ze erg moest wennen aan de bel en dan de haast om tijdig in je nieuwe lokaal terecht te komen. Ze hield de eerste spannende dagen de hele dag haar plas op, omdat ze niet naar het toilet durfde. Ze kende er niemand… En zie haar nu! Een groep lieve vriendinnen om haar heen waar ze alles mee deelt. Ze fietst met een vriendinnetje naar school waar ze mee afspreekt op de rotonde. Huiswerk wordt via social media na schooltijd doorgenomen. Ze kennen haar inmiddels zó goed dat ze haar met de meest attente cadeautjes verrasten. Ze hadden stad en land afgezocht om haar met precies hetzelfde armbandje, dat ze vlak voor de Kerstvakantie verloren was, te verrassen. Ze hadden een kilo ijsblokjes voor haar gekocht omdat ze de maffe tik heeft om op ijsblokjes te kauwen. Ze kennen elkaar pas anderhalf jaar, maar ik gun ze de levenservaring om met elkaar een geweldige middelbare schooltijd te doorlopen. Haar zussen hebben zo’n ervaring niet, omdat ze allebei moesten wisselen van school én land in die periode. Onze benjamin is geen typische jongste. We vinden haar bijvoorbeeld niet ongecompliceerd. Ze is ook geen flierefluiter. Ze is bloedserieus op school en zeer vlijtig. Ze weet ook wat ze wil in het leven, namelijk een Engelstalige wiskunde juf worden. De kans is groot dat ze deze zomer enig kind wordt thuis. Haar oudste zus woont al een tijd in Rotterdam op kamers en haar middelste zus hoort deze maand of ze aankomende zomer op campus gaat wonen in Middelburg. Ons kleine kuikentje kijkt daar niet naar uit. “Dan moet ik nog heel veel zomers alleen met jullie op vakantie!” kan ze hopeloos uitroepen. We zullen zien hoe het allemaal loopt. Beiden zussen hebben haar al laten weten dat als het zo uitkomt dat ze de zomers best met ons nóg een keer op reis willen.

Er is een nieuwe dynamiek ontstaan in ons kleine straatje. Zover ik me herinner hebben we een straatvereniging. Altijd geleid door de oudjes uit de straat. Een winterse bingo, een lentefietstochtje, een zomerse barbecue en een Nieuwjaarsreceptie. Veel vond plaats in een oubollig cafeetje in ons dorp of bij een vervallen gebouwtje van een ponyvereniging. De oudere garde rookte veel en dronk (te)veel. De laatste paar jaren is er veel verjonging in de straat gekomen. Deze mensen zijn ook in de organisatie van de straatvereniging gestapt en nu hebben we ineens heel andere activiteiten. De Nieuwjaarsreceptie was afgelopen weekend twee huizen bij ons vandaan. Buiten op straat. Rondom een open vuur. Met warme erwtensoep, vers gebakken oliebollen, warme chocomel, marshmallows boven het vuur maar ook veel flessen prosecco. Het was zó gezellig dat we spontaan met een groepje bij elkaar bleven eten, elk van ons nam wat lekkers van thuis mee. Eigenlijk dezelfde gezellige clan die op een decemberavond spontaan bij ons thuis een flink aantal flessen rode wijn achterover sloeg. De straatbarbecue hielden we afgelopen zomer ook in ons doodlopende straatje. Kindertjes speelden er gezellig omheen. Hun nieuwste inbreng is een ‘walking dinner’ aankomend voorjaar. Zo kunnen we gezellig ongegeneerd ‘gluren bij de buren’ . Ik ben heel benieuwd!