 |
| Cliffs of Moher, Ireland |
Spontaan kozen we onderweg voor een afslag waarvan we dachten dat het zou kunnen betekenen dat we de omgekeerde route zouden wandelen. Dat bleek ook echt zo te zijn. Goede beslissing. Niet achter de grote meute aan die natuurlijk vanuit het visitor center zouden vertrekken. We volgden kleine kronkelige landweggetjes over de landtong tot we bij een boerderij voor een habbekrats ons autootje mochten parkeren. Een kwartiertje later staan we op het eindpunt van de beroemde klifwandeling. Bij Hag’s Head. De rotsformatie lijkt op een uitkijkende vrouw over zee. Het zuidelijkste puntje van de klippen. We lopen een prachtig wandelpad langs de majestueuze klippen van Moher. Geweldige uitzichten. We hebben het vandaag ontiegelijk getroffen met het Ierse weer. Volop zon en bijna vijfentwintig graden. Uitzonderlijk! Zeker omdat we de dag ervoor in hevige regen en volop in de mist de diamantheuvel probeerden te beklimmen. Met een doorweekte broek en beslagen brillenglazen klommen we over de natte treden van leisteen. Keiharde wind rondom mijn oren, dat deed gewoon pijn. De laatste etappe van de wandeling in het Connemara National Park waaiden we zowat uit onze klepperende regenjassen. Vanwege de wisselende, soms heftige weersomstandigheden zijn er weinig wandelaars die echt naar de top kunnen. Wij dus jammer genoeg ook niet. Er stond een waarschuwingsbord dat we bij mist, regen of harde wind moesten omkeren. Helaas hadden wij zelfs alledrie de genoemde weersomstandigheden. Een dag later lopen wij ineens op een zonovergoten ochtend pal langs de beroemde loodrechte klippen van Moher. Soms wel héél dichtbij de afgrond… We genoten volop. Het uitzicht was werkelijk adembenemend. Twee keer kreeg ik een beetje last van hoogtevrees…. Na ruim een uur komen we in de buurt van het visitor center, het wordt drukker op het uitgesleten paadje. We kopen onderweg een ijskoude icetea en lemonade en daar staat ook een flesje zonnebrand voor de gasten. Heel verstandig. We smeren ons in en keren dan om op weg naar het eindpunt te lopen. We houden nog een pauze op een spectaculair stuk uitstekend leisteen - ruim tweehonderd meter boven de Atlantische Oceaan. Uniek en spannend! Na deze sensationele trip parkeren we ons autootje bij een verscholen, schattig wit strandje in een mooie baai. De rest van de dag genieten we van de exceptionele, Ierse zon. Aan het strand. Later met ijs en een boek bij een andere baai. Wat een onvergetelijke reisavonturen!
Spanish Point - 7 september 2021
