 |
| Clonmacnoise |
- Hilaire Belloc
Saampjes lopen we tussen indrukwekkende graven met grote, eeuwenoude Keltische kruizen erop. Mijn lief en ik lopen in een zeer oud, ommuurd Keltisch stadje dat rondom een klooster gebouwd werd rond het jaar 450. Binnen de muren ruïnes van kerkjes, torens en graven. De houten huizen zijn natuurlijk verdwenen. Er was destijds verschrikkelijk veel kennis aanwezig. Het stadje floreerde tussen de zevende en twaalfde eeuw. Veroverd door de Vikings en daarna Engelsen. En nu zeer fotogeniek. Mooi licht. Grijze oude, afgebrokkelde stenen gebouwen in felgroene, glooiende grasvelden gelegen. Nu een pelgrimsoord. We gooien een muntje voor geluk. Ik leg er nog een kiezelsteentje bij. De paus is hier ook tientallen jaren geleden geweest. Indrukwekkende plek. Het ligt op de weg tussen Dublin aan de Oostkust en Galway aan de Westkust. Weilanden met oneindig veel schaapjes en zo nu en dan een ruïne van een kasteel. Deze ochtend hebben we eerst een zonnige strandwandeling aan de Ierse zee gemaakt. We hebben te uitgebreid ontbeten in Dublin dus een warme chocomel met een chocolaatje rond lunchtijd hier in Clonmacnoise is meer dan genoeg. Samen genieten. Eind van de middag zijn we in het hippieachtige Galway gearriveerd. Het regent zachtjes. Zoals het Ierland betaamt. We ploffen op een terras. De middag ervoor wilden we naar Newgrange, genoteerd op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Drie eeuwenoude ondergrondse Keltisch ganggraven van zeer beroemde koningen. Een mythe over een koning die in een zwaan veranderde. Vandaag de dag broedt er nog steeds een groep wilde zwanen…. Helaas hadden we vanwege covid vooraf entreekaartjes moeten kopen - ookal waren de graven die ruim drieduizend jaar voor Christus aangelegd zijn alleen van buitenaf te bezichtigen. We zijn niet voor één gat te vangen en krijgen de gouden tip om door te rijden naar een plek waar we de grafheuvel ook goed kunnen bezichtigen. Door het Ierse landschap over smalle kronkelweggetjes, waar we natuurlijk links moeten houden, rijden we langs een meter hoge begroeide muurtjes en komen we op de ‘illegale’ plek aan. We spieken over een muurtje heen. We zien de grafheuvel en de oude keien die de heuvel omringen. Wanneer we ons alleen wanen klim ik via mijn lief op een muurtje en heb prachtig zicht op de zigzag patronen en spiralen op de bewerkte ingangssteen. Geen zwanen. Een snelle foto en gauw weer met beiden benen op de grond. Met z’n tweetjes rijden we in ons ieniemienie Volkswagentje onwennig aan de linkerkant naar ons hotel, een begroeid oud landhuis in Dublin. We zijn een goed team blijkt onderweg. Gemaakt voor avontuur. Een andere dynamiek dan reizen met onze jonge meiden maar zeker niet minder gezellig.
Galway - 5 september 2021
