 |
| Garage doors |
Ik heb best een zware anderhalve week achter de rug. Natuurlijk niks vergeleken met de huidige energiecrisis, WhatsApp dat urenlang uitvalt, de kloof in de thuiszorg of Spaanse lavastromen. Ik had gewoon twee mannen buiten aan het werk die telkens onaangekondigd binnen kwamen. Ik voelde me ook nog eens verantwoordelijk om twee keer per dag verse koffie voor ze te zetten. De buitenschilder belde ons laatst onverwachts. We hadden negen maanden geleden een offerte van hem ontvangen. En voor akkoord ondertekend terug gestuurd. We hadden maandenlang geduld. Hij kwam op een avond langs om afspraken te maken. We waren eindelijk de volgende op zijn lange klantenlijst. Hij heeft de laatste jaren het schilderwerk aan de buitenkant van ons huis bijgehouden. De deuren, dakkap en boeiborden zijn al een tiental jaren zwart gekleurd. De tien jaar daarvoor hadden we diepblauw dat eigenlijk ook vaak zwart leek. Afhankelijk van het weer. De laatste tijd zag ik steeds vaker bij vooroorlogse huizen een mooie, warme grijze kleur op de deuren. Een paar maanden terug zag ik het ook bij een huis in onze straat. Ik was erheen gelopen en was onder de indruk van de grijze teint met een warme mosgroene ondertoon. Ik vroeg de buurvrouw hoe ze het vond als wij dezelfde kleur zouden kiezen. Ze zag het als een groot compliment. Ik kreeg meteen het RAL kleurnummer mee van haar. De afgelopen anderhalve week zijn twee schilders alles aan het schuren, schoonmaken, gronden en als laatste dan die lichte kleur hoogglans lak erop. Je ziet alles opfleuren! Toen de garagedeuren klaar waren was ik zo tevreden! Alles lijkt zoveel lichter. Zelfs het licht dat via het geverfde hout in het huis reflecteert. Dát maakt dat ik het volgehouden heb. Ongemakken waar ik tegenaan liep waren onder andere dat ze onze toilet gebruikten. Gelukkig lieten ze de bril omhoog staan zodat ik precies wist wanneer ze weer een bezoekje gebracht hadden. Ik had voor hun makkelijke toegang in huis de achterdeur open staan. De voordeur kon niet open blijven staan vanwege de twee kleine poezen die niet aan de voorkant de straat op mogen. Dus liepen ze voor elk toiletbezoek door de keuken, door de achterkamer en via de voorkamer naar de hal. Ik zat in de achterkamer aan tafel te studeren. Het was zo’n rare gewaarwording om uit je boeken op te kijken om een vreemde man ongevraagd door je huis te zien lopen. Te pas en te onpas. Ook als ik privé zat te videobellen. Of filmpjes bestudeerde voor mijn opleiding. Of als ik met de jongste en haar vriendje in de keuken ontspannen stond te praten. Zonder boe of bah liepen ze langs ons heen… We keken elkaar dan aan en haalden onze schouders op. Wat een inbreuk op onze privacy. De woensdagochtend dat ik hardloop deed ik na thuiskomst wel de achterdeur op slot. Stel je voor dat ze boven komen rondzwalken terwijl ik de douche uitkom of wanneer ik me omkleed! Ze liepen namelijk ook boven in huis, zonder melding te maken. Om de rolluiken omhoog of omlaag te doen en ramen te openen. Ik zat bij mijn vriendin te klagen en zij herkende het gevoel. Ik kreeg van haar een tip om in de ochtend een thermoskan koffie klaar te zetten op een dienblad, twee mokken, lepeltjes en een bus jodekoeken erbij. Zo hoefde ik tweemaal daags geen tijd meer te besteden aan koffie brengen en het verplichte praatje pot erbij. Onze drie arme katten zijn helemaal van de leg geweest ervan. De vreemde mannen rondom ons huis. Flarden van hun stemmen door de open ramen. Hun aanwezigheid door het hele huis. Ze hebben er flink stress van gehad. Ze slopen met grote ogen en lage ruggen door het huis. Ik zag ze verstopt in de gekste hoeken van het huis. Een andere irritatie van mij was dat ze hun verfvoorraad en kwasten in de garage hadden gezet vanwege de regen. Daarom moesten ónze fietsen buiten blijven staan. In diezelfde regen. Nu ze mooi werk hebben afgeleverd ben ik de ellende bijna vergeten. Ze hielden rekening in hun planning met de regen - zelfs van welke kant de regen kwam. Moeiteloos pasten ze mijn voorzichtig geopperde kritiek aan. Op de laatste dag hadden ze de ramen van de garage open gezet. Deze staan nooit open en toen zag ik iets wat mij zo blij maakte. De originele eerste laag verf die op de binnenkant van die kozijnen zat was precies dezelfde kleur als wat wij er nu op hebben laten brengen. Na bijna negentig jaar is de cirkel rond!
