| Sweet memory of Croatia! |
In America, someone asks you if you want a cup of tea, you say no, and then you don't get any damned tea. I liked the Irish way better.”
― C.E. Murphy
Deze zomer voelt eindeloos lang voor mij. Geen zwoele zomer helaas. Na een - voor ons doen korte, maar zonovergoten - reis met de oude kampeerbus naar Kroatië ben ik nog een paar weken lang vrij voordat mijn studie in Utrecht begint. We hebben inmiddels zes zomers een lange reis met onze romantische hippiebus gemaakt. Zes heerlijke rondreizen waar soms drie, soms twee van onze meiden met ons meegingen. Een paar keer sloot de oudste later aan. Toch was de antieke bus niet het eerste waar ik aan dacht toen mijn lief en ik besloten samen deze zomer nog een reisje te maken. We dachten aan een vliegreis binnen Europa. Daar ter plekke een actieve roadtrip dat wel. Vanwege de beperkte lengte van dit reisje leek een eiland het meest geschikt. Ik zocht naar een kant-en-klare trip maar die bleek niet meer aangeboden te worden. Van een ander reisbureau kreeg ik hetzelfde teleurstellende antwoord. Na zoveel landenreizen uitgestippeld te hebben ben ik natuurlijk zélf een roadtrip gaan plannen. Door spectaculair Ierland. Een eiland waar we niet makkelijk met onze oude Volkswagen kunnen komen, maar die wél op ons lijstje staat. Beste reistijd blijkt september. Ruige kusten en weelderige groene landschappen. Adembenemende kliffen en indrukwekkende kustroutes. Hoewel Ierland klein is heeft het ontzettend veel bezienswaardigheden. Met een klein huurautootje gaan mijn lief en ik samen ruim een week op avontuur. Van eenvoudige tot superluxe slaapplaatsen. Uit twee reisboeken heb ik hoogtepunten gehaald die ons aanspreken. Zo had ik een ruige overzeese boottocht gevonden naar een piepklein eilandje dat alleen uit kliffen bestaat. Boven op die kliffen staat een eeuwenoud klooster. Uit het bootje klimmen kan met ruige zee al een avontuur zijn. Daarna zeshonderd treden steil naar boven klimmen over meestal natte leistenen. Er is tijdens het zes uur verblijf op het eiland geen toilet. Terug weer over die steile, gladde treden. Grote hoogten. Het lijkt me grandioos spannend. Niet wijselijk ook. Ik heb namelijk hoogtevrees. Ik moet best vaak plassen. Naar boven klimmen kost mij altijd uitzonderlijke veel moeite. En ik moet vaak erg mijn best doen om diepte zien. Ik bekijk een veiligheidsfilmpje waarin een opmerking gemaakt wordt over een traumahelikopter die ingezet moet worden als er toch onverhoopt iets aan de hand is. Ik ken mezelf een beetje; ik kan overmoedig worden. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Mijn lief zegt na het zien van het filmpje dat we dit maar beter kunnen overslaan. In plaats daarvan heb ik, heel veilig, een luxe spa geboekt. Mijn wens is al heel lang om paard te rijden langs de ruige, Ierse kust. Ook langs de Schotse kust trouwens. Dus dat gaan we samen doen. Ter afsluiting tea and Irish scones. Ik heb zin in oude kastelen waar het Ierse platteland mee bezaaid is. Ik heb zin in opzwepende bandjes die live folkmusic spelen in een pub. Mijn lief is daar dol op. Ik heb zin in de volksverhalen, het Keltische erfgoed. De Ierse mythologie. Hun humor en hun geweldige accent natuurlijk. Ook hoop ik van hun goudkleurige stranden te mogen genieten. Ik heb in ieder geval mijn bikini en korte broek hoopvol ingepakt. Naast mijn wandelschoenen en regenjas. Koffer ingecheckt. Céad mile fáilte - honderdduizend maal welkom. In het Gaelic, of Iers!