VERZENGENDE WARMTE
'If I were asked to name the chief benefit of the house, I should say: the house shelters day-dreaming, the house protects the dreamer, the house allows one to dream in peace'.
De hitte begint al in de vroege uurtjes en zwelt snel aan. De zomer is opmerkelijk warm. In de stad blijft de verzengende warmte extra tussen de huizen hangen. We zijn al een aantal dagen flink aan het klussen in het het appartement van onze oudste. In dit oude deel van Rotterdam staan de grote ramen, voordeur en balkondeur wijd open voor een zuchtje tocht in huis. Op straat zijn veel mensen. Je hoort flarden stads geroezemoes van beneden. We begonnen de eerste dag met poetsen. Haar huisraad verhuisden we elk ritje die kant op. Vaak reden we in twee auto’s. Mijn lief heeft voor twee inbouwkasten in de huiskamer en voor een inbouwkast voor kleding in haar slaapkamer nieuwe planken gezaagd en opgehangen. In de huiskamer staan ze vol boeken, souvenirs van haar vele reizen en snuisterijen. Haar eigen vrouwelijke touch. Dochterlief en ik lakken beschadigde deurposten en de badkamerdeur. Ook twee wanden bedekt met granol stucwerk. We komen erachter dat granol muurverf opslurpt en je kunt het meestal beter deppen met een kwast in plaats van even snel met een verfroller. Veel extra moeite. Met zweet op ons voorhoofd latexen we in de zomerhitte twee granolmuren wit en een granolmuur met precious pink poedermatte kalkverf. Het tafelblad van de uitschuifbare tweedehands eettafel wordt toverbos groen en de gebutste eettafelstoelen krijgen jachtsneeuw, lichtgroen, als kleurtje. Onze houten eenvoudige eettafelstoelen die we ooit nieuw aanschaften om mee naar The States te verhuizen. Meer dan twintig jaar geleden werden ze daar voor het eerst gebeitst met een witte waas. In Madrid kreeg ik het in mijn hoofd om ze alle zes lila te lakken. Mijn lief boorde voor mij gaatjes in de zitting in het patroon van een roos. Dat lila verven deed ik tijdens schooltijd op ons grote Madrileense balkon. Ik zie mezelf nog haasten voordat ik de meiden weer moest ophalen van school. Weer vijftien jaar later kwast ik drie van deze stoeltjes opnieuw. Jongste dochter krijgt ook twee van deze oude stoeltjes mee naar Maastricht die zij juist lila wilt houden. Leuk dat zulke meubelstukken een tweede kans krijgen. Zelf komen wij de zomer armoedig door met alleen een zelf getimmerd houten bankje met twee geitenvachtjes erop en een restant van drie verschillende stoelen aan onze eettafel. In oktober worden de - nieuw bestelde en met stof bekleedde - eetkamerstoelen mét armleuningen geleverd. Eindelijk acht volwassen stoelen in ons huis! Wanneer jongste en ik deze week vertrekken naar Maastricht hangt de zon al als een gloeiende bal boven de wegen. Er wordt een huurcontract door haar getekend en we laden daar de auto vol met spullen van haar zus voor de terugweg. Het was boven de dertig graden toen we samen op één eetkamerstoel tegen elkaar aangeplakt stonden te schilderen. Eén met de roller en één met de kwast. Het zweet droop van onze lijven. Voor evenwicht hield ik me vast aan een schroef in de muur. We werden melig van de hitte en de suffe situatie. De muur werd gelukkig prachtig. Haar zussen hadden de week ervoor al samen een grote eettafel, die als bureau diende, opgehaald en verhuisdozen ingepakt en klaargezet. Die eettafel staat nu in de werkkamer van oudste zus in Rotterdam. In m’n uppie ging ik toch maar een extra middag in Rotterdam klussen. De thermosstaat in de huiskamer gaf 29 graden aan…. Ik verf de stoeltjes nog een keer. Ik ruim nog een boekendoos uit. Ruim alle klusspullen op. Als oudste dochter na het werk langskomt heeft ze haar nieuwe dekbedovertrek mee. Het staat allemaal prachtig. We stippen samen nog één keer de roze muur aan - nu is alles klaar.
Zo hebben we deze weken heel wat op en neer verhuisd in de verzengende hitte. Meubels rouleerden. We reden heel wat kilometers. Gelukkig veelal met onze elektrische auto. Toch reden we deze week nog één keer op zo’n zeer warme dag met z’n allen naar Amsterdam. Voor een concert van de Britse hitzanger Ed Sheeran. Vorig jaar toen bekend werd dat hij weer op tournee zou gaan kochten we vijf tickets. De tour heeft officieel de naam + - = ÷ x gekregen, uitgesproken als The Mathematics Tour. Het verliep nogal chaotisch, want we hadden geen parkeergarage gereserveerd. Helemaal vergeten. Ook niet meer mogelijk. We besloten eerder te vertrekken wat een heel gedoe was voor de werkenden onder ons. We gingen op ‘t laatste moment naar P+R Zeeburg. We hadden op ’t nippertje een van de allerlaatste parkeerplekken. Met de tram naar Centraal Station en de metro naar de Bijlmer. We sloten aan in de ellenlange rij voor de Arena maar mochten er uiteindelijk niet in. De beveiliger kon onze kaartjes niet scannen. Ik zag al snel dat onze tickets voor de dag erna waren, maar ik durfde het niet hardop te zeggen. Masseltje dat we ze konden omwisselen voor deze avond. In de lange rij voor het toilet hoorde ik ineens de eerste tonen. Ik liet het WC bezoek zitten en rende naar de nieuwe zitplaatsen. Ik liep op de trap toen er werd afgeteld…het concert begon. Je kunt het nooit beter plannen dan het lot zelf. We hadden een lege rij achter ons, dus konden het hele concert staan en dansen. Naast ons waren ook lege plekken dus we hadden heerlijk de ruimte. We genoten extra, de opgebouwde spanning gleed van ons af. We waren erbij! Het was een fantastische concert. Sheeran zong live de sterren van de hemel. Mooie momenten waren er ook. Zo vroeg een Braziliaanse fan zijn vriend met hulp van Sheeran ten huwelijk. Na de bevestigende kus van de bruidegommen speelde Sheeran de kraker Thinking Out Loud voor ze. Het klonk, zeker met een heel stadion in het achtergrondkoor, prachtig. Sheeran betrok het publiek er goed bij; bijna 60.000 fans kreeg hij in beweging. Hij heeft zoveel hits dat er halverwege zelfs een medley aan te pas moest komen om ze allemaal gespeeld te krijgen. Een memorabele avond. Het moest gewoon zo zijn. De dag erna hadden twee dochters niet eens gekund. Helemaal senang reden we bij een intense volle maan naar huis.
