 |
| Catania - Sicily |
“Tell the truth, all Sicilians prefer smelling the shit of their villages to the best perfumes in Paris. What am I doing here? I could have escaped to Brazil like some others. Ah, we love where we are born, we Sicilians, but Sicily does not love us.”
Begin van de avond stappen we voor het eerst de lauwe Ionische Zee in. De zon gaat hier al heel vroeg onder. Een warme oranje gloed over het witte zandstrand. Het is verrukkelijk. Alle spanning van de dag ervoor glijdt zo van ons af. We lachen om elkaar. Om het verdwijnen in de golven. We hebben een groot deel van de dag door het Siciliaanse oude havenstadje Catania gesjokt. Ons B&B ligt in het oudste deel van de stad. Aan een charmant plein met een fontein gedecoreerd met beelden van schelpen. Ons appartementje van meer dan een eeuw oud is helemaal gerestaureerd. Muren van bijna een meter dik. Een prachtig oude mozaïek tegelvloer. Twee balkonnetjes met hoge houten deuren en een gietijzeren hekje. Uitgebreid ontbijt op een dakterras. Bijna vijf uur hebben we op onze reisdag in de tropische hitte staand moeten wachten in diverse rijen van bagage inchecken tot aan douane controle. De waaiers die uitgedeeld werden kunnen we hier op Sicilië trouwens goed gebruiken. Een uur vertraging in het vliegtuig voor vertrek. Achteraf gekkenwerk, alleen te doen wanneer je weet dat je ruim drie weken weg blijft. Het was de moeite waard. Deze rondreis heb ik een half jaar terug gepland. Een goed alternatief voor de Colombiareis waar we van droomden om ons vijfentwintig jaar huwelijk te vieren. Een ander tijdperk. Nu blijven we liever in Europa. Deze eilandenreis is een goed, avontuurlijk maar veilig alternatief. De meiden zijn onze reisgenootjes. De oudste voegt zich vanuit Istanbul de laatste twee weken bij ons. Van met onze oude Volkswagenbus naar de zuidelijke hak van Italië afreizen was nooit sprake. Te ver, te heet, teveel reistijd en op het ogenblik ook veel te hoge benzinekosten. In zee zijn we alle reis stress in één klap vergeten. Vanaf het strand zien we levende vulkaan Etna met een wolkje erboven.
Vanmorgen keken we onze ogen uit toen we over de vismarkt slenterden. Immens grote zwaardvissen op ijs. Stukken tonijn die met grote hakmessen in mootjes werden gehakt. Inktvissen met hun mooi gevormde zuignappen. Een dubbel gevoel. Op het grote plein Piazza del Duomo, zien we de bekende Fontana dell’Elefante en de dom die de eerste keer rond 1080 gebouwd werd. Diverse keren moest dit opnieuw vanwege aardbevingen en uitbarstingen van vulkaan Etna. Veel marmer is gebruikt voor de decoratie. We kopen natuurlijk zoals elke reis kralen kettinkjes en armbandjes bij een piepklein kraampje op straat. Ook hippe basket hats als zonbescherming. We kopen op de groentemarkt een stuk gesneden watermeloen en verorberen dit op een bankje in een koel park bij een grote fontein. We komen echt even bij. Na de heerlijke lunch storten we ons op onze bedden in de koele kamer. Iedereen valt in slaap behalve ik. Ik lees. Eind van de middag lopen we naar het witte strand. Het is inmiddels tegen negen uur, de zon is bijna onder, wanneer we het strand verlaten en een hapje gaan eten. We zijn het aan tafel erover eens dat de sfeer van deze warme, stoffige stad ons aan Havana doet denken. De hoge - vaak niet onderhouden - gebouwen met gietijzeren balkonnetjes met houten deurtjes ervoor. Veel drukke rotondes. De zwoele avonden. Vroeg donker. De zee vlakbij. De wandeling na het eten terug naar ons B&B bevestigt dit nóg meer. De mensen die op de stoep voor hun huis zitten op een plastic stoeltje om verkoeling te zoeken. De vele kindjes die ‘s avonds laat nog op straat zijn. Open ramen van huizen met ongezellig TL licht. Mensen die in parkjes hun sociale contacten onderhouden. Veel oude, gedeukte auto’s op straat. Het heeft ook zeker een bepaalde charme. Toch is Catania het eigenlijk net niet. Opvallend veel zwerfvuil op straat. Uitpuilende straatcontainers. Hoekjes waar de vuilniszakken hoog opgestapeld liggen. Oude koelkasten, smerige matrassen op straat gedumpt. De wegen zijn slecht onderhouden en soms heel onlogisch aangelegd. Veel ongeduldig getoeter van auto’s en levensgevaarlijk voor ons om over te steken.
Catania | 20 juli 2022
