![]() |
| Terrace at Prinsengracht - Amsterdam |
De laatste weken ligt onze hal helemaal vol met schoenen bezaaid. De bedoeling is dat ze onder de radiator zij aan zij gezet worden. Buiten bij de voordeur, in de vestibule staan dubbele rijen allerhande gympies. Onder de radiator in de bijkeuken staan ook op elkaar gestapelde schoenen. We zijn thuis tijdelijk weer met z’n vijven. Dat betekent heel veel schoenen! De vier slaapkamers in ons huis zijn eigenlijk helemaal niet berekend op vijf volwassenen. In de loop van de tijd had ik diverse kasten weer zelf ingenomen met mijn jassen van het andere seizoen, stapels dikke wollen truien, nette colberts en jasjes aan kledinghaken, stapels puzzels, stapels badhanddoeken of gelezen tijdschriften. Ik heb onze kasten for the time being weer uit moeten ruimen, alles ligt in een hoekje op onze zolderslaapkamer opgestapeld. Superpraktisch, de tweede kattenbak die alweer jaren op een logeerkamer staat. Stofzuiger en strijkplank ook. Een wasrekje met uitgehangen sportkleding van mij en mijn lief aan de logeerkamerdeur. Nu alle slaapkamers en inbouwkasten weer in gebruik zijn genomen door terugkerende kuikens is het even zoeken naar plek. Vaak eindigt het spul op de overloop. Wie van de drie kinderen er een paar nachten niet is krijgt automatisch het wasrekje met sportkleding aan z’n deur hangen en alle extra’s. Wanneer oudste een paar dagen op reis is naar Luxemburg verkast alles van de ene naar de andere kamer. Wanneer jongste deze week met haar vriendje in Amsterdam kampeert heeft alles zich naar haar kamer verplaatst. Wat ook steeds verplaatst is de werkplek van onze oudste. Zij woont nu zo’n kleine zes weken weer thuis en werkt iedere week een paar dagen vanuit huis. Haar eigen (logeer)kamertje heeft geen ruimte voor een bureau dus wipt ze met haar computer onder haar arm dagelijks heen en weer tussen de bureau’s van beider zussen. De aanwezigheid van drie volwassen kinderen, waarvan er twee op zichzelf woonden en nu weer thuis zijn, geeft een nieuwe dimensie aan het koken. Mijn lief en ik hebben een groente abonnement voor twee personen, een enkele keer delen we ons tweepersoons stamppotje met jongste kind wanneer zij niet tijdens werktijd in het restaurant mee kan eten. Nu is het echt improviseren met koken en boodschappen doen. Ik kan niet anders dan in het nu leven. Wie eet er nú mee? Daarbij maak ik nu ook veel meer mee van hun leventjes. Ze gaan uit, komen diep in de nacht thuis, slapen niet thuis, of juist wel maar dan met een vriendje. Erg chaotisch. Nu ik weet waar onze kinderen ’s nachts uithangen slaap ik stukken slechter. De voordeur hoef ik ’s avonds niet meer op slot te doen, er is er altijd wel een kuiken die later op stok gaat. Als ik naar het toilet trippel in de donkere nacht knijp ik mijn ogen tot spleetjes om in de hal de slaapkamerdeuren te checken welke gesloten zijn (al thuis) en welke nog open staan (niet thuis). Wanneer ik in de vroege ochtend alleen beneden kom kan ik eerst het aanrecht leeg maken. Het kleed op de bank weer opvouwen zoals ik het ’t liefste zie. De eettafel weer een beetje overzichtelijk maken door van hun spullen stapeltjes te maken. Toch hebben we het ook heel erg gezellig met elkaar. We hebben wezenlijke gesprekken en zijn heel erg betrokken met elkaar. Verbinding. We hebben maar liefst drie auto’s voor de deur waardoor de meisjes sneller met elkaar even de deur uitgaan. Summervibes. Door het mooie weer staan de tuindeuren altijd open en kun je je altijd even lekker met een boek terugtrekken in een tuinstoel. Het geeft absoluut een extra dimensie aan deze zomer en wetende dat het tijdelijk is maakt ons verdraagzaam.
Avond aan avond zochten we gezamenlijk online naar appartementen in Rotterdam. We leefden mee of oudste misschien ingeloot was. De eerste van deze maand kreeg ze de sleutel van haar eigen vooroorlogs appartement. Zo’n sfeervolle etage op de eerste! Een woonkamer met drie grote ramen en een brede vensterbank om op te zitten. Paneeldeuren. Een glas-in-lood schuifdeur naar haar slaapkamer. Een hedendaags keukentje met balkondeur met vrijwel nieuwe apparatuur. Een modern betegelde douchecel met toilet. Zelfs een werkkamer is aanwezig. Alledrie de meiden verhuizen deze zomer dus het is een carrousel van meubeltjes die uitgewisseld worden. Jongste gaat in de studentenkamer van middelste dus daar worden bedden, kasten en bureau’s omgeruild. Diverse verhuisdata worden genoteerd in onze familieagenda. Tussendoor rijden we ook nog met een tentje, vouwfietsjes, slaapzakken en matjes en andere kampeerspullen in de uitpuilende bagageruimte achter - maar ook voor - in de Tesla naar de camping in Amsterdam. De camping waar wij vlakbij woonden in Amsterdam-Oost. We reden er duizend keer langs toen we er woonden. Jaren later parkeerden we er onze auto kosteloos om vervolgens de tram naar het centrum te pakken. Nu mogen we eindelijk over de camping lopen. Ik kijk mijn ogen uit. Nette sanitair ruimten en overal grenzen de tentveldjes aan de waterkant. Er hangt een relaxt internationaal sfeertje. Er is een restaurant, een kookruimte, hangmatten en een supermarktje op de camping. Je loopt zo naar de tram en het jonge stelletje kan met onze vouwfietsjes de stad in. Ik tuur over het IJsselmeer en herken een landhuis dat op de achtergrond van mijn oude foto’s staat. Tijdens een koude winter, toen het IJsselmeer en de grachten dichtgevroren waren, hebben mijn moeder en ik op het ijs een wandeling gemaakt. Nostalgie. Hoe leuk dat onze jongste dochter op deze plek vakantie viert. Mijn lief en ik mochten ze alleen droppen op de camping; ze gingen zelf het tentje opzetten en inrichten. We laten de auto op de camping staan en pakken de tram naar Centraal Station. We halen een ijsje bij bakkerij van der Linde en struinen door de Jordaan. We pakken gezellige terrasjes die overal aan de grachten zijn geïmproviseerd. De dagen erop krijgen we fotootjes toegestuurd van het jonge stel in Artis, in het Vondelpark, op een gracht, van ontbijtjes voor de tent en studentikoze maaltijden. Wij genieten thuis zeker mee maar genieten ook van wat meer ruimte. Straks is dit grote gezin weer compleet.
