Hinterland Croatia

ZEEWIND

The air is sharp, and I understand why years ago sea air was prescribed as a tonic for the body.” 

― Anita Shreve

Er staat eigenlijk elke dag een stevige zilte zeewind. Dat is heerlijk wanneer het dagelijks dertig graden is. Toch word ik dat geluid van de ruwe zee en de harde wind langs je oren ook wel eens zat. Er is geen stilte. We gaan een dag met ons antieke busje het binnenland in. Zodra we de motor starten komt er al een campinggast ons aanspreken over de oude bus. Altijd een onafgelaten stroom van aandacht. Er was zelfs een campinggast die ons campertje herkende van drie jaar geleden toen we hier ook een week hadden gekampeerd. We stappen in en weg zijn we. We rijden door het prachtige heuvellandschap met zicht op eindeloze olijvenboomgaarden en wijnvelden. In het glooiende groene landschap liggen wat rondgestrooide oude dorpjes. Sommige zijn op een bergkam neergedaald. Prachtig gezicht. Sommige zijn precies op een heuveltop terecht gekomen. We bezoeken het met een stadsmuur omringde Motovun uit de Middeleeuwen. Het is er klein. Smalle steegjes. Straatjes geplaveid met grote versleten keien. Een kerkplein. Alles autovrij. Prachtige uitzichten over heel Istrië. Heel warm ook. We genieten van koude verse lemonade op een terras. Daarna nog een koude smoothie op een ander terras. Niet veel later rijden we met de bus, met alle ramen voor en achter wijd open, naar Groznjan. Een prachtige route klimmend naar boven. Ook dit stadje is idyllisch op een heuveltop gelegen. De late middagzon maakt het romantisch en lieflijk. We struinen rond door de smalle straatjes en steegjes, spelen een potje kaart op een koel terras. Voor het avondeten schuiven we precies één terrasje op. Wanneer we in de knalrood gekleurde avondzon terug rijden ziet de wereld er zo fotogeniek uit. Steeds even stoppen voor een fotootje. Wát een indrukwekkende terugrit! Op de camping aan zee stormt het nog steeds. De was wappert weer met keihard geklepper aan de waslijn. De hangmat slaat wild in het rond tussen de pijnbomen. Ik voel het zout uit de zeelucht plakkerig op mijn huid neerkomen. We zijn weer terug aan zee. 

Savudrija - 8 augustus 2021