Zwart beroete theeketels

Wherever you go, go with all your heart.
- Confucius

Ik gil het uit. Met mijn gympies vol rood woestijnzand sta ik in de gespen van een snowboard. Bovenop een hoge woestijnduin. In de Jordanese woestijn Wadi Rum om precies te zijn. Ik glijd naar beneden van een steile helling. Ik heb nooit eerder gesnowboard. Ik zoek mijn evenwicht, gil en zoef naar beneden. Gaaf! Beneden worden we opgewacht in een bedoeïenentent met sterke, zoete thee. We hebben de nacht in deze woestijn doorgebracht in een erg luxe bedoeïenentent. We hadden zelfs twee slaapkamers en een eigen badkamer! Door de bewolking die dag gaf de zonnecel, gelegen op een rots, niet voldoende energie af. Gelukkig hadden we zaklampen mee. Er was trouwens ook geen stromend water. Het was die nacht werkelijk pikdonker en er was gewoon geen geluid. Mijn lief en ik konden maar moeilijk slapen daar… Die avond aten we met alle gasten samen op kleden in een grote bedoeïenentent. Een leuk internationaal sfeertje. Daarna gingen we buiten rondom het vuur zitten. Er werd muziek gemaakt en gezongen. Grote, zwart beroete theeketels stonden op het vuur om zoete bedoeïnenthee te maken. Overal brandden kaarsjes. Wij zaten onderuit op bontgekleurde kussens en warme dekens om ons heen. Een heel relaxte sfeer. Hoe anders deze zinderende ochtend op de zandduin! We rijden met Akram mee in de laadbak van zijn oude truck door de woestijn. We bezoeken allemaal verborgen juweeltjes in de woestijn. Een natuurlijke brug, een bergspleet met wandtekeningen van dromedarissen en een oase met twee bomen waar de bedoeïenen al eeuwen samenkomen om hun schapen, geiten en dromedarissen te laten drinken. Terwijl de meiden met hun papa naar de waterbron op de berg klimmen drink ik rustig mijn thee in de tent. Ik observeer de bedrijvigheid. Veel Jordaniërs met geruite shawls op hun hoofd buiten, een drinkbak waar omheen de beesten verzamelen en geluid van dromedarissen die luid protesteren. Binnen wordt de sheesha gerookt. Midden in de tent is een open vuur voor de hete kooltjes in de waterpijp en een zwart beroete theeketel staat te koken. Zo gaat het er hier natuurlijk al eeuwen aan toe. Toen we de dag ervoor de woestijn introkken deden we dat op de ruggen van vijf dromedarissen. We hobbelden twee uur lang door het mulle zand met op de achter- en voorgrond indrukwekkende bergen. Een landschap van kalmte en rust.

De dageraad van de eerste januari van het jaar 2018 brak aan met luid gezang uit de minaret. Een grootse moskee staat tegenover ons hotel in de kustplaats Aqaba. Nog geen tien kilometer van het Israëlische Eilat. Aan de Rode Zee. We hebben in deze strandplaats het nieuwe jaar ingeluid. En hoe! We hadden geen verwachtingen, want hier in het Midden-Oosten vieren ze ook het Islamitische Nieuwjaar. Het restaurant had een groot feest georganiseerd. Alle tafels waren gereserveerd. Wij hadden een VIP tafel toegewezen gekregen. We bleken de enige buitenlanders te zijn… De meiden kregen een lichtgevende roos bij binnenkomst. Er was een buffet en live muziek van twee muzikanten. Soms werd er door de mannen gedanst. De dames droegen allemaal een hoofddoek. Ik telde slechts vier andere vrouwen zonder... Ik droeg een eenvoudig zwart jurkje boven de knie en had speciaal een zwarte panty erbij aan getrokken. Ik was de enige. Het gaf helemaal niet. We voelden ons heel erg welkom. We werden zelfs (als enige) door de microfoon met onze naam welkom geheten! Bij het buffet werd ik persoonlijk door de manager aangesproken. Ik moest een vraag over Nederland verzinnen. Een bekende radio DJ deed namelijk een spel met vragen in het Arabisch. We begrepen er uiteraard niks van maar zagen wel dat iedereen heel enthousiast meedeed. En ja hoor toen kwam dé vraag! De DJ kwam naar onze tafel, sprak gelukkig Engels en wij wonnen een prijs. We voelden ons er wat ongemakkelijk bij, maar zo wilden ze ons gastvrij onthalen. Het licht ging uit, er werd afgeteld in het Engels, en toen was er vuurwerk. Niet veel later zagen we buiten op de promenade prachtig mooi vuurwerk boven de Rode Zee. Het was verschrikkelijk druk op straat. Veel Jordaniërs wensten ons ‘Happy New Year! Welcome to Jordan!’. En dat is precies wat we ons altijd zullen herinneren. Jordanië heeft een eeuwenoude traditie om reizigers welkom te heten. Dat voelen we. Een inspirerend mooi land. Met nog mooiere, lievere mensen.

Aqaba, 1 januari 2018