 |
| Salvador with his sister Sierra |
Dankbaarheid kan slechts voortkomen uit opgewekt innerlijk leven en uit een zekere vatbaarheid voor liefde.
We schaffen alle chocolade letters van Salvador’s naam aan. Thuis zal ik er een Sinterklaasgedicht bij schrijven en een decoratief touw doorheen rijgen. Deze verrassing gaat naar onze dierenarts Flin en haar team. Afgelopen week kwam ik haar zelf het buisje met Salvador’s urine brengen. Met een goede uitslag zou dit zijn laatste onderzoekje zijn. Dit was de eerste keer dat ik naar de kliniek kwam en we elkaar weer zagen na mijn operatie. Ze kwam met tranen in haar ogen en armen wijd op me aflopen. Een warme knuffel volgde. Ze was heel blij me te zien en heel opgelucht dat mijn operatie én Salvador’s behandeling goed waren gegaan. Een dag voor mijn ziekenhuisopname zag onze wereld er heel anders uit. Onze kater had de week ervoor al een paar dagen in het dierenziekenhuis doorgebracht om zijn blaas te spoelen vanwege gruis in zijn blaas en plasbuis. Bij een kater kan dat snel verstopt raken en dan overlijdt hij. Wij waren gelukkig op tijd. Elke dag gingen we op bezoek bij hem. Hij begreep er zelf natuurlijk niks van. Hij was licht verdoofd en had een kraag om zijn nekje zodat hij het infuus er niet uit zou trekken. Een verbandje om zijn pootje en een kaalgeschoren buikje vanwege de echo’s. Voor het weekend mocht hij gezond weer mee naar huis. Met het advies voor de rest van zijn leven dieetvoer. We waren allemaal opgelucht. Ook omdat de dinsdag erna ik voor lange tijd in het ziekenhuis opgenomen zou worden. Die zondag werd hij echter weer duf en leek niet meer zichzelf. Ik belde maandagochtend naar de kliniek en stopte hem snel weer in de kattentas en vertrok terug naar de dierenarts. Dierenarts Flin begreep er niks van. Dit paste niet in zijn diagnose en herstel. Ze wilde hem houden om meer onderzoeken te doen. Ze vermoedde dat het misschien zijn nieren waren. Ze kon helaas niet beloven of ons katertje weer beter zou worden… Zijn situatie zag er heel zorgwekkend uit. Op dat moment brak ik in de onderzoekskamer.
Ik was al zenuwachtig voor wat mij de dag erna te wachten stond, de zorgen voor Salvador waren me ineens teveel. Ik kon niet anders dan aan Flin hortend en stotend uitleggen wat me allemaal te wachten stond en dat ik even niet meer wist hoe we de zorg van Salvador op ons moesten nemen. Mijn lief en ik de komende weken niet thuis. Oudste dochter niet, en jongste dochter alleen in het weekend. Middelste woont wel weer thuis, maar had nèt haar rijbewijs. Hoe moest zij in haar uppie Salvador transporteren en de zorg op zich nemen? Flin begreep meteen de ernst van de situatie en dat wij het eventuele verlies van Salvador niet konden dragen op dit moment. Ze bood aan onze kat zelf te halen en brengen, alle zorg op zich te nemen en aan middelste dochter verslag te doen. Door haar eigen ziekte in het verleden begreep ze onze situatie door en door en ook dat mijn focus nu op mijn eigen herstel moest liggen. Ik ging zonder Salvador naar huis maar in de wetenschap dat lieve Flin alles zou doen om ons te ondersteunen en Salvador’s herstel te bevorderen. Ze was echt mijn engel op dat moment. Dezelfde avond stuurde ze al een hartverwarmend vlogje met Salvador in de hoofdrol. We moesten thuis allemaal huilen. We voelden haar liefde voor ons katertje door de telefoon heen. Salvador werd de lieveling van het dierenziekenhuis. Iedereen krioelde met hem. Onze middelste dochter ging dagelijks bij hem op bezoek. Flin vroeg elke keer hoe het met haar en ons ging en toonde zoveel medeleven. Ze steunde onze dochter tijdens haar bezoekjes. Door alle goede zorgen mocht Salvador als een wonder weer na vijf nachten mee naar huis. Twee weken lang dagelijks twee tabletten antibiotica toedienen was nog een hele opgave maar het is onze dochter (met soms hulp van papa, zusjes en soms van een vriendin) gelukt. Een enkele keer terug naar Flin voor onderzoeken van zijn nieren - zij zelf in mijn autootje met de patiënt in de kattentas. Ondertussen had ik met mijn lief afgesproken dat ik niet op de hoogte gehouden zou worden van zijn verdrietige situatie. Het eventuele verlies van onze allerliefste, grijze kater zou emotioneel teveel voor me zijn. Net bijkomend van zo’n zware operatie. Na zo’n tien dagen ziekenhuisopname versprak één van de kinderen zich en vernam ik dat hij goed aan het herstellen was. Wat een énorme opluchting! Tranen vloeiden. Afgelopen week, na de goede uitslag van zijn urine, werd hij door Flin genezen verklaard. We omhelsden elkaar nog een keer. Bezorgdheid vloeide weg. Ze had er zelf ook een paar traantjes van blijdschap om moeten laten biechtte ze op. Binnenkort fiets ik er nog een keer heen met onze Sinterklaas verrassing als dank voor haar buitengewoon goede zorgen en betrokkenheid. Niet alleen oog voor kater Salvador, maar voor ons hele gezin.
