 |
| Lovely blended meal at the restaurant |
- John Green
Flarden van een telefoongesprekje met mijn zus:
Zij: ‘Toen we zo’n trek hadden in een toastje met zalm op zaterdagavond heeft hij twee eitjes voor me gekookt en geprakt met mayonaise. En dan hele kleine stukjes zalm erbij gedaan. Geserveerd op een theelepel. Was heerlijk.’
Ik: ‘Mijn lief had op een avond toen ik weer zo’n honger had twee geklutste eieren gemaakt en met een boterham in de blender gedaan, wat mayonaise erbij. Het viel als een blok op mijn maag. Toen ik het restant liet staan proefde hij zelf ook even. Niet te eten, gaf hij toe.’
Mijn zus en ik zijn beiden in dezelfde week geopereerd in onze mond en kunnen allebei alleen vloeibaar voedsel eten. Bij mij moest het in het begin ook nog koud zijn. In het allereerste begin zelfs alleen waterijs en ijswater. En ik heb juist een hekel aan koude dranken. Daarna kon ik vla, yoghurt, koude chocomel en koude Spaanse gazpacho eten. Daar werd ik na een tijdje ook wel weer een beetje weeïg van. Steeds honger. Weer een paar dagen later lukte lauwe thee, lauwe verse soep en lauwe brintapap. Mijn zus en ik wisselden onderling voedingstips uit. Ik had bijvoorbeeld ontdekt dat er een spuitzak met bakkersroom te koop is bij de supermarkt. Een tompouce zonder de harde koek. Zij tipte mij op een gesmolten Bros chocolaatje gedipt op een lepel in een hete kop thee, alleen werkte dat helaas toch niet voor mij. Mijn lief had een keer heel daadkrachtig, en toch ook om je rot te lachen, op een zonnig terras een stuk appeltaart met slagroom voor mij geplet met zijn vork tot een prakje omdat ik teleurgesteld was dat ik het tóch niet kon eten. Ook reed hij in de avond voor mij naar McDonalds om een koude milkshake of McFlurry als traktatie te halen. Mijn zus eet gepureerde avondmaaltijden. Ik vond het idee daaraan afstotelijk (lijkt op kattenvoer) en bleef stug lauwe, verse soepjes eten, om een uur later weer honger te krijgen. De kilo’s vlogen er bij mijn zus en mij af. Een week na mijn operatie kookte mijn lief een verse maaltijd en uit eigen initiatief pureerde hij het voor mij. Opeens stond er een diep bord voor mijn neus op tafel met een bruin prutje. Het was oorspronkelijk een risotto maaltijd geloof ik. Ik proefde eraan en tot mijn verbazing smaakte het heerlijk. Ik smulde van een hartige, goed vullende maaltijd. Ik hoefde de hele avond niet meer voor de koelkast te staren welke smaak vla ik nu weer eens als tussendoortje zou nemen. Veel meer energie. Ik knapte er echt van op. Sinds die dag pureerde hij liefdevol zijn versgekookte maaltijden voor mij. Op zaterdagavond staat er een, al heel lang geleden gepland, familie-etentje in de agenda. Bij een Vietnamees restaurant in Rotterdam. Oudste wil ons op deze manier bedanken voor haar tijdelijk verblijf van een paar maandjes bij ons in huis en alle hulp met huis zoeken, klussen en verhuizen. Ik zie best tegen het restaurantbezoek op. Kan ik daar wel iets eten wat niet pikant is, en dat ik zonder moeite door kan slikken? Mijn lief neemt spontaan onze blender Billy mee naar het restaurant, om te pureren als het nodig is. Wat een lief gebaar! Wanneer we plaats nemen aan tafel legt oudste dochter meteen aan de ober uit dat ik aan mijn tong geopereerd ben. De manager komt naar onze tafel en regelt alles. Als de ober de Vietnamese gerechten voor ons op tafel zet zien we zijn verbaasde gezicht bij het schaaltje met het blended gerecht. Het smaakt echter heerlijk! Als toetje volgt een vers gemaakte chocolademousse die verrukkelijk is. Een heerlijke avond met elkaar. De regenachtige zondagmiddag die erop volgt gaan we naar de Antwerpse bioscoop. Een beker lauwwarme Belgische chocomel gaat mee de bioscoopzaal in. Na de film biecht mijn lief op dat dit de eerste keer in zijn leven is dat hij in een bioscoopzaal zat zonder een bak popcorn…en dat allemaal om meevoelend te zijn met mij.
