Little Salvador

BLAASONTSTEKING
‘Hoe meer er gebeurt, hoe minder ik meemaak.’

- Nicolien Mizee

Alledrie onze meiden waren thuis op de warme zaterdag voor Pasen. We lunchten aan de eettafel in de tuin. De zon scheen uitbundig. We waren allemaal bij elkaar vanwege de Paasdagen die we samen gingen vieren en omdat onze jongste een prom dress wilde aanschaffen voor het grote bal voor examenkandidaten. Na haar examens - maar voor de examenuitslag - is er een groots schoolbal georganiseerd. Wij wilden allemaal mee op zoek naar dé jurk. Haar oudere zussen hadden destijds een knalrode en een zwarte galajurk gedragen. Nu ging ons laatste kuikentje een prom dress uitkiezen. We leefden allemaal mee. In mijn ooghoek zag ik ons grijze katertje om de paar minuten in de tuin een gat graven, twee tellen erboven zitten en weer met zand dichtgooien. Zo verplaatste hij zich zenuwachtig tussen de fruitbomen. Ik herkende het gedrag: blaasontsteking. Als een kat niet kan plassen kan hij spoedig overlijden omdat zijn nieren hem vergiftigen. Ik belde onze dierenarts die geen dienst had dit lange Paasweekend. Ik moest het dierenziekenhuis in Waalwijk bellen. Ik twijfelde even vanwege de prom dress, maar de gedachte dat hij misschien niet kan plassen nú, deed me beslissen meteen te bellen. Ik kreeg te horen waar ik bang voor was. We moesten zo snel mogelijk met de kater naar de dierenarts komen. Ik hoorde de meiden kreunen van teleurstelling… daar ging het middagje shoppen voor een feestjurk. In plaats daarvan reden we met z’n vijven naar Waalwijk. Kat in de tas op schoot. Gelukkig was zijn blaas leeg anders had hij een katheter gemoeten.… Hij kon nog plassen. De dierendokter zei dat we vroegtijds zijn klachten opgemerkt hadden. Hij had een beginnende blaasontsteking. De derde al in zijn korte leventje. Precies een week eerder had hij net een tiendaagse antibioticum kuur afgerond. Hij plaste toen nauwelijks nog. En de kleine druppeltjes die hij kon plassen waren helemaal donkerrood van het bloed… Er volgde een medicijnenkuur met twee keer per dag een tablet in zijn bekje wat telkens weer leidde tot een gevecht, want hij spuugde de pil achter elkaar weer uit. Mijn decolleté en handen zaten die dagen onder de kattenkrabbels en littekens. Alleen onze jongste dochter kon Salvador over haar bovenbenen vouwen en de pil er zo in mikken. Naast de pillen kreeg hij een vloeibaar pijnstillertje dat we over een theelepeltje natvoer deden. 

Sommige katten zijn erg gevoelig voor blaasontstekingen. Als katten eenmaal een blaasontsteking hebben gehad, blijven ze een tijd extra vatbaar voor een terugkerende infectie. Eén van de redenen waarom katten gevoelig zijn voor ontstekingen aan de blaas is dat ze van nature geneigd zijn om heel weinig water te drinken en daardoor niet veel plassen. Hierdoor krijgen bacteriën, die via de plasbuis de blaas binnendringen, veel meer kans zich te vermeerderen. Daarnaast is stress funest voor zo’n beestje. Het territorium delen met verschillende katten, zoals bij ons thuis, kan zo’n stressfactor zijn. Stress is voor elke kat heel vervelend en kan allerlei verschillende klachten geven waaronder dus blaasontsteking. Er zijn natuurlijk ook blaasontstekingen die ontstaan door een medische reden zoals blaasgruis/stenen, verkeerde voeding, poliepen of andere afwijkingen in de blaas. Ik heb met de dierenarts afgesproken dat we bij de volgende blaasontsteking een echo laten maken  zodat we medische oorzaken kunnen uitsluiten. Het is natuurlijk belangrijk voor Salvador om de eventuele oorzaak van stress te achterhalen en die weg te nemen. Katten kunnen veel stress hebben van elkaar. Ze moeten binnen hetzelfde huishouden elkaar kunnen ontlopen als ze dat willen. Een veilig plekje op een kast helpt bijvoorbeeld goed. Dat heb ik meteen gemaakt door over een oude kartonnen doos een T-shirt van mij te trekken. De ronde opening die ik in de doos geknipt had precies achter halskraag. Dat Salvador achter onze oude kat aanrent (en niet bang lijkt) is volgens de arts een reactie van hem om van zijn onrustige angstgevoel af te komen. Toen het destijds niet boterde tussen onze oude poes en de twee nieuwkomers kocht ik een verstuiver met hormonenolie die de katten een rustig gevoel moesten geven. Helaas werkte dat niet in ons kattenhuishouden. Wanneer dieren (dit geldt trouwens ook voor mensen) hun plas lang ophouden, wordt de urine meer geconcentreerd en door het niet legen van de blaas kunnen bacteriën zich vermenigvuldigen. Daarom is het belangrijk dat het plassen, oftewel het naar de kattenbak gaan, zo aantrekkelijk mogelijk gemaakt wordt. En daar zit dus nóg een stressfactor voor Salvador. Zo’n twee maanden geleden kocht ik twee nieuwe, praktische kattenbakken die een dubbele bodem hebben waar de door-vocht-uiteengevallen zaagselpellets door het rooster in de bak eronder vallen. De kattenbak blijft dus veel langer schoon. Helaas vond Salvador de zaagselkorrels helemaal niks, het klapdeurtje vond hij ook te spannend. Dus heb ik weer het oude kattengrit voor hem gekocht en de deurtjes van de twee bakken verwijderd. Gelukkig waren we snel klaar in het dierenziekenhuis en hebben we Salvador lekker thuis afgezet. Wij zijn met z'n vijven alsnog naar de winkel met feestjurken gereden. In de auto vertelde jongste kind dat ze het aller-allerliefst een effen paarse galajurk wilde, en daar hing hij: een prachtige, goed passende paarsglanzende strapless galajurk. Een paar nieuwe zilveren hakjes vonden we erbij en zelfs een klein tasje van parelkraaltjes voor haar mobiel konden we scoren. Ze voelde zich geweldig. Ons kleinste kuikentje is klaar voor het schoolbal met muziek en dans.