Old and young together...

SCAM
‘Take advantage of every opportunity to practice your communication skills so that when important occasions arise, you will have the gift, the style, the sharpness, the clarity, and the emotions to affect other people.’ 

- Jim Rohn

Bijna trapte ik er weer in. Ik was onschuldig op zoek naar aanbiedingen van sloffen. Lekker warme slofjes met rubberen zool. Gewoon uitverkoop in schoenenwinkels nagaan om daarna in de winkel in de buurt mijn slag te slaan. Ik houd niet zo van rondrijdende bezorgwagentjes waarvan de bezorgers onder hoge werkdruk overal pakketjes langs brengen. Ik haal het liever zelf op, op mijn fiets. Dan weet ik meteen of het goed is en hoef ik het niet weer terug te zenden wanneer het onverhoopt niet goed is. Op een slinkse manier kom ik terecht op een vage website met (te) goedkope aanbiedingen van sloffen. Eerst werd ik verleid door de lage prijzen en toen zag ik pas dat het een webwinkel was. Eén zonder een slotje voor de ietwat rare domeinnaam. Als een gewaarschuwd mens checkte ik deze keer eerst of het een veilige webshop was met een bekend keurmerk. Dat was niet het geval en daarom ging ik uit nieuwsgierigheid naar de reviews kijken via een zoekmachine. Die waren niet mals. Het was een scam, en ik kwam er op tijd achter. In oktober vorig jaar zocht ik online naar briefpapier, mooie enveloppen en sluitzegels om onze verre-afstandsdochter mee te verrassen op Pakjesavond. Ik kwam terecht op de website van Getkaspr en zag mooie thema’s van briefpapier. Zo mooi dat ik behalve voor onze dochter ook voor mezelf setjes briefpapier uitzocht en mooie sluitzegels. Ik betaalde met creditcard en merkte later op dat er een paar euro teveel was afgeschreven. Ik kreeg netjes een bevestigingsmail met een link om mijn pakketje te volgen. Het pakketje ging de hele wereld over en na een paar weken zou het eindelijk in Breda bezorgd worden. Plots kreeg ik een bericht dat het reeds bezorgd was, wat natuurlijk niet waar was en ik plaatste nog hoopvol een oproep in de buurt‘app of het misschien bij de buren bezorgd was. Ik mailde de webshop dat het pakket niet gearriveerd was en ik kreeg zowaar antwoord dat ik de buren moest vragen en het dichtstbijzijnde postkantoor moest checken. Ik kreeg notabene een nieuwe link toegestuurd om het opnieuw te volgen. Ze deden erg veel moeite om mij te laten geloven dat mijn pakketje nog bezorgd zou worden. Ik  wilde dat ook zó graag! Uiteindelijk ging ik eens reviews lezen en schrok me dood. Mensen die dure bladblazers en andere dure apparatuur gekocht hadden en nooit geleverd kregen. Herkenbaar was dat áltijd een hoger bedrag van de creditcard afgeschreven werd. Ik was er voor een paar tientjes ingetuind. Achteraf waren er rode vlaggen die ik gewoon niet wilde zien zoals taalfouten op de site en geen bekend keurmerk dat genoemd werd. Nep-webwinkels komen helaas veel voor en zorgen voor miljoenen aan schade per jaar. Criminelen maken professioneel ogende sites die producten aanbieden die vaak te mooi zijn om waar te zijn. Met trucs en valse zekerheden zoals logo’s, nep-keurmerken en zelfs betalen via iDeal. Vorige maand kocht mijn lief online een metertje zonder zich te bekommeren over de juistheid van de webshop. Het pakketje werd weliswaar (te laat) thuisbezorgd maar het apparaatje deed het niet goed. Ik wilde het terugsturen en toen begon de ellende. Vage contactgegevens en het bestelnummer dat ingevuld moest worden voor een retour werd niet herkend. Op de website Snapbuy miste inderdaad een slotje, geen keurmerk te vinden, megakortingen en maar anderhalve ster bij reviews. Wederom een scam, daar leek het sterk op. Ik vond via veel omwegen op een Duitse website een mailadres en na veel te lang wachten kregen we gisteren een mail met zowaar een (verwarrend) retourlabel erbij. Ik heb het pakketje vanmorgen afgeleverd bij PostNL. Nu is het heel hard duimen voor het terugstorten van de paar tientjes die we ervoor betaald hebben. Wij houden nu onze creditcardafschriften wat meer in de gaten. Soms worden de creditcardgegevens namelijk ook nog heel brutaal misbruikt om te webwinkelen op jóuw kosten.

Een ijselijke kreet in de nacht. Het klinkt als paniek. Angstaanjagend geschreeuw. Onze oude, gestreepte poes van dik zestien jaar huilt eigenlijk elke nacht. Dat begon maanden geleden op de eerste verdieping waarna we daar een extra kattenbak en waterbakje hebben neergezet, en een nachtlampje hebben opgehangen. Ze huilt midden in de nacht en wanneer ze mijn stem hoort komt ze naar zolder trippelen en kruipt op mijn hoofdkussen erbij. Helemaal tevreden spinnend. Ze weet weer waar ze is. Althans ik vermoed dat ze dat denkt. Ze is dol op warmte en mijn ademhaling werkt rustgevend. Oudere katten kunnen last krijgen van dementie, waardoor ze 's nachts gedesoriënteerd raken en gaan schreeuwen. Ik kan haar geruststellen. Laatst hoorde ik haar ook op de begane grond schreeuwen. Ook daar hebben we nu een nachtlampje opgehangen. Katten zijn nachtdieren. Hun ogen werken uiteraard goed in de nacht maar daarvoor hebben ze wel een glimp van licht nodig. Wanneer het helemaal donker is zien zij ook niets. Misschien helpt het nachtlampje haar om zich beter te kunnen oriënteren. Dat ze de weg kwijt raakt in de nacht wordt bevestigd doordat ze af en toe haar plasje ergens doet. Twee keer in de lege wasmand en laatst een keer in het mandje met kattenspeelgoed. Helaas kon ik veel speelgoedmuisjes en -balletjes weg gooien want de geur van kattenpis gaat bijna nooit helemaal weg. Ik vind dat zo sneu voor haar, dat ze zo verward is. Ze heeft ouderdomsreuma in haar staart. Zou pijn misschien de oorzaak van het nachtelijk gemiauw zijn? Over het algemeen willen katten met hun gemiauw ons iets vertellen. Communication skills. Ze doen het niet voor de lol of omdat ze ons opzettelijk uit onze slaap willen houden. Voor katten is miauwen de beste manier om met mensen te communiceren. Ik zorg er goed voor dat er overal volle bakjes water staan, want ze drinkt heel veel. De laatste weken ligt ze niet meer naast mijn hoofd maar kruipt ze zowat over mijn hoofd heen. Ze voelt met haar voorpootjes waar ik lig en drapeert zich er dan overheen. Beschermd en veilig voor haar. Mijn geur stelt haar gerust, maar zo kan ik natuurlijk niet slapen. Nu heb ik een fleece kussentje naast mijn hoofdkussen gelegd, onlangs was ze er op gaan liggen. Zo doen we ons best om op haar oude dag goed voor haar te zorgen. Ons huis is een bejaardentehuis geworden, voor onze senioren grijsgestreepte poes.

Celebrating carnaval in 't Kielegat | 2026

ONTSPANNEN BRIL
‘Tevredenheid is de steen der wijzen die alles wat het aanraakt in goud verandert.’

- Benjamin Franklin

Een vriendin van mij wijst mij op een webinar over ademhalen en de zenuw nervus vagus. De ademhaling van mijn lief kan nog wel eens onrustig zijn dus schrijven we ons in. We zitten dezelfde avond klaar achter de iPad voor de oefeningen die we gaan krijgen en veel theorie. Ik heb zelf al wat basiskennis opgedaan tijdens de yogalessen op mijn yogaschool. Tijdens meditaties doen we regelmatig Pranayama oefeningen. De yogische beoefening van het beheersen van ademhaling om de prana (levensenergie) te sturen en het zenuwstelsel te kalmeren. Ik leer er steeds meer van te houden. Dit webinar van vanavond gaat ons nog verder helpen de kracht van de adem te ontdekken voor een gezonder, kalmer en gelukkiger leven. Kalmte en gezondheid is precies wat wij nu nodig hebben. We leven een beetje in een rollercoaster op dit moment en je kunt ontspanning niet afdwingen. Überhaupt heeft kunnen ontspannen weinig te maken met wilskracht, en alles met je nervus vagus. Een zenuw die vanaf je hersenstam helemaal naar je staartbeentje loopt. Tijdens de yogales valt de naam van deze zenuw ook nog wel eens. De zenuw is de laatste jaren enorm populair geworden. Alsof deze zenuw een simpele aan- of uitknop is. Maar zo eenvoudig werkt het natuurlijk niet. De nervus vagus is onderdeel van een systeem dat voortdurend beoordeelt of vertraging überhaupt toegankelijk is. Of rust mogelijk is. Of herstel kan worden ingezet. Vlak na de introductie mogen we allemaal onze huig checken. De huig bevindt zich bij een gezond persoon precies in het midden van het zachte gehemelte, hangend tussen de amandelen. Daar zagen we hem ook bij mijn lief. Bij mij hing hij naar links. Als de huig naar één kant trekt of hangt, kan dit wijzen op een medisch probleem. In mijn geval heeft een operatie alles daar nu net even anders in elkaar terug gezet dan normaal. De huig speelt een zeer belangrijke rol bij het slikken, maar ook bij ademhalen en dan voornamelijk in de nacht zoals bij snurken. Slikken en ademhalen gaat gelukkig helemaal goed bij mij. Ademhaling speelt dus een bijzondere rol bij vertraging en rust. Ze geeft continu informatie aan je zenuwstelsel over wat er van binnen gebeurt. Over het tempo, over spanning, over veiligheid. Je ademhaling is iets is wat ons lichaam automatisch doet. Toch kan het bewust sturen van je ademhaling 'wonderen' verrichten voor je gezondheid, zowel fysiek als mentaal. Ik kan van zulke ademoefeningen heel erg tot rust komen. Dat merk ik aan mijn speeksel dat meer aangemaakt wordt, ik krijg het warmer, ik krijg traanvocht, soms gaat mijn maag knorren of ga ik gapen. Signalen dat mijn lijf tot rust komt. Tijd voor herstel. Op gapen plakken we makkelijk een label van vermoeidheid, verveeld of ongeïnteresseerd. Gapen heeft echter invloed op hersenvocht en doorbloeding. Tijdens een gaap opent je mond zich wijd, je kaak zakt, je tong beweegt, je nek strekt zich en je borstkas zet uit. De inademing is diep en krachtig, gevolgd door een korte pauze en een trage uitademing. Daarom is gapen fundamenteel anders dan diep ademhalen. Tegenwoordig masseren we tijdens de yogales ook wel eens ons middenrif, met onze vingers diep onder de onderste ribbenboog. Dat deden we vanavond ook. Het middenrif masseren helpt bij het losmaken van spanning, stress en verbetert de ademhaling door het ontspannen van de middenrifspier. Wanneer je te lang ‘aan’ staat, vaak zonder dat je er erg in hebt blijft je lichaam actief, je geest alert en maak je meer cortisol aan dan goed voor je is. Als er niet genoeg ontspanning en rust tegenover staat, wordt de stress chronisch en krijg je klachten. Een optimaal ademritme - waarbij je zenuwstelsel het beste in balans is - komt neer op vijfenhalve seconde in en ook uit. Dit leer ik op mijn yogaschool, en ook tijdens dit webinar. Je ademhaling is dan perfect regelmatig, in een kalm tempo. Wanneer je een aantal minuten op deze kalme, regelmatige manier ademt komt je lichaam weer terug in een staat van balans in lijf en geest. Heerlijk voelt dat. Ontspanning in plaats van ademen op een stressvolle, korte en oppervlakkige manier. Wanneer je hartslag dit grillige ritme volgt, gaat je bloeddruk omhoog en je spieren spannen zich aan. Door vaker samen ademen te oefenen met mijn lief zorgen we ervoor dat ons zenuwstelsel wat flexibeler wordt en beter in staat is te switchen tussen aan en uit. We kregen ook nog een kleine massage in je oorschelp aangeleerd die je hart rustiger kan maken. Tijdens deze oefeningen achter de iPad kreeg ik traantjes in mijn ogen, moest veel gapen en bij mijn lief hoorde ik zijn maag knorren. We waren goed bezig! Het is nu van belang dat wij elkaar herinneren om de buitenwereld door een andere, meer ontspannen bril te bekijken.  

Heel ontspannen kun je ook worden van carnaval hier in ’t Kielegat vieren. Ontspanning door de alcohol die geschonken wordt natuurlijk en door het plezier met alle andere vierders om je heen. Je bent even iemand anders en dat maakt het schijnbaar wat meer ontspannen. Ze verzamelen in ons huis. Vrijdagmiddag rond het lunchuur vult de huiskamer gezellig met leuke jonge studenten. Onze jongste dochter heeft vier verkleedpakken besteld van de Lorax. Dit is een knaloranje, harig wezentje met een grote gele snor en wenkbrauwen. De Lorax met dikke buik is de ‘stem van de bomen’ in de kinderboeken van dr. Seuss. Eén van de vier Loraxvriendinnen neemt haar zus mee, onze andere dochter gaat ook gezellig mee. De rest ziet elkaar in de stad. Ze naaien thuis de borstelige wenkbrauwen vast op het pak, ook een lint aan de gele snor tegen het verliezen. Ondertussen zingen we Piano Man van Billy Joel luidkeels mee terwijl één van de Loraxvriendinnetjes op de mondharmonica speelt. Een fles wodka op tafel. De stemming zit er goed in. Onder hun kleding trekken ze laagjes sportvestjes, -leggings en -truitjes aan. Het is deze middag droog maar net een paar graadjes boven het vriespunt. Met z’n zessen fietsen de lieve meiden in de loop van de middag naar de drukte van de stad.

Blooming Toverhazelaar in our frontyard!

WARMTE IN DE KEUKEN
‘Winter is the time for comfort, for good food and warmth, for the touch of a friendly hand and for a talk beside the fire: it is the time for home.’ 

- Edith Sitwell

Een open keuken is steeds vaker het sociaal middelpunt in het huis, echter niet bij ons thuis. Wij hebben een kleine keuken zoals het bijna honderd jaar geleden betaamde. Nog steeds op de originele plek in huis waar altijd een granieten vloer had gezeten. Deze vloer hebben wij zelf ooit verwijderd, het zand eronder was bijna een meter weg gezakt. Het was een hangende zware vloer geworden met vervaarlijke scheuren, en koud… ijskoud. We hebben er toen vloerverwarming aan laten brengen met hergebruikte jaren ’30 vloertegeltjes eroverheen. Veel comfortabeler in huis. Geen koude trek meer over de houten vloer van de ene granieten vloer in de hal naar de andere koude granieten vloer in de keuken. In het hospice waar ik werk is de woonkeuken in het hart van de woning gelegen, wat zorgt voor meer interactie met familie en bewoners. Gezelligheid. Verbinding. Een huiselijke keuken met glazen schuifdeuren naar de grote tuin. Huiselijkheid is essentieel voor het welzijn van onze zes bewoners. In een kleinschalige zorginstelling zoals ons hospice is een grote huiselijke keuken eigenlijk onmisbaar. We hebben er een grote ovalen eettafel staan, maar ook een andere keukentafel waar meestal een puzzel op ligt maar waar ook wel eens families gezamenlijk eten. Veel keukenkasten waar ons servies achter opgeborgen ligt. We hebben ook kasten vol pannen, want familie of soms een bewoner mag zelf koken. We hebben twee kookvrijwilligers per week die verse soep maken waarvan de geur lekker door het huis trekt. Op elk moment van de dag is onze keuken dé plek om bewoners zich thuis te laten voelen. Ik geniet er altijd van als bewoners of familie bij ons aan tafel koffie komen drinken, of ’s middags een kop thee. Vaak liggen er lekkere dingen op tafel die we als (afscheids-)cadeautjes gekregen hebben zoals koek, taart en regelmatig chocolade bonbons. Ook bakt de nachtverpleegkundige nog wel eens een cake. Er is een goede bakker in Breda die ons brood schenkt en vaak een taart erbij doet. Sinds november hebben we een fitte net-zestiger kinderloze dame in huis wonen. Zij komt altijd gezellig met ons avondeten. Er kwam toevallig nog zo’n aardige kinderloze dame bij en zij vonden elkaar, werden zelfs voorzichtig vriendinnen. Zij zagen elkaar meerdere keren per dag aan onze keukentafel. Wanneer ik handdoeken aan het vouwen was of beddengoed aan het strijken werd ik er altijd gezellig bijgeroepen. ‘Anja, kom je even gezellig bij ons zitten?’ Ze hebben inmiddels een derde vriendelijke, relatief jonge bewoonster uit hun clubje verloren en uiteindelijk is ook één van hun twee gegaan… Er kwam wéér een beginzestiger vrouw bij ons wonen. Zij klikt nu ook zo goed met de bewoonster die altijd aan tafel bij ons eet. Zo hebben zij echt een andere dynamiek meegebracht in huis. Vrouwenvriendschap. Vaak eten bewoners in hun bed of aan hun eigen tafel op hun kamer. Ik vind deze nieuwe trend zelf heel fijn, samen eten. Mooie tafelgesprekken. Herkenning onderling. Er mag gelachen worden. We hadden een bewoner, hij overleed deze winter na tien maanden verblijf bij ons, hij maakte altijd zijn ontbijtje en lunch zelf. Zo schuifelde hij altijd wat rond in de woonkeuken. We hadden eerder ook een heer (voormalig arts) die veel in de war was. Ik zette hem dan gezellig bij mij in de keuken met een warme chocomel waar hij dol op was. Ik kon een oogje op hem houden, onderwijl de schone vaat opruimen en gezellig met hem kletsen. Dan pakte hij vaak mijn hand en gaf er een kus op. Sinds een paar weken is er een zoon van een nieuwe bewoonster die meerdere keren per week in onze keuken voor zijn moeder kookt. Zij eten daarna samen in haar kamer. Zo blijkt onze woonkeuken steeds een plek voor ontmoeting, samenzijn met familie of een praatje met ons te zijn.

Op deze bijna lenteachtige zaterdag met helder weer en zó warm dat een muts, shawl of handschoenen niet meer nodig zijn, scharrelen wij lekker in Amsterdam rond. Mijn lief en ik zijn er om een ring van mij op te halen bij onze vertrouwde juwelier. Ik had de ring in december achtergelaten omdat de vier pootjes die de blauwe saffier edelsteen vasthouden, versleten waren. Op de heenweg naar dat leuke winkeltje halen we natuurlijk eerst mergpijpjes voor thuis en een romig slagroomijsje bij Van der Linde banketbakkerij, dat kan niet missen bij zo’n lekker winterzonnetje! Bij de juwelier vragen we aan Jeanne (spreek uit Sjaan) of zij een leuk lunchplekje voor ons weet. We zagen onderweg alleen maar toeristische restaurants. We kregen twee kaartjes mee voor een gratis drankje en de verwijzing naar de lobby van Hotel V, vlakbij op het Nesplein. Vlak achter de Dam gelegen, midden in de alleroudste straatjes van Amsterdam. Een echt leuk hip plekje waar Amsterdammers komen. Het interieur bestaat er uit de weelderige luxe van donker Art Deco dat we herkennen uit Havana, inclusief bruine fluwelen zware gordijnen, een mega kroonluchter, en veel goud en hoekige vormen. Deze lunch is een cadeau van onze meiden voor onze trouwdag. Daarna kopen we ieder sloffen bij een schoenenwinkel en pakken vervolgens de bus terug naar onze geparkeerde auto. Voor het diner zijn we uitgenodigd bij vrienden uit onze studententijd waar het altijd weer als vanouds vertrouwd voelt. Veel gelachen met z’n zessen maar ook goede serieuze gesprekken gevoerd. Generatiegenoten, zelfde levensfase met ongeveer dezelfde uitdagingen. Herkenning en ondersteuning. Op hetzelfde niveau sparren over oplossingen. We werden in de watten gelegd en hebben ongelofelijk gesmuld van een chef-waardig viergangendiner. Coquilles, varkenswangen, procureur (een deel uit de nek van een everzwijn) en heerlijk klaargemaakte groenten stonden op het menu. Hemelse pavlova als dessert. Deze gezellige winteravond versterkte onze vriendschapsband weer, een band van ruim dertig jaar inmiddels.

Moment of joy | 21dinner

EEN DAG MET GLANS
‘Alleen het nastreven van geluk is gegarandeerd. De rest is aan jou.’

- David T. Fagan

Stel je hebt een vrije dag. Zoals ik vandaag, op deze woensdag. Wat doe je dan? Ik had na een heel lange tijd weer eens een ‘lege’ dag. Wat zou ik allemaal doen, of juist niet doen? Ik had alleen maar vlak na de lunch een afspraak met mijn oedeemtherapeute. Ik had geen zin om met vrienden af te spreken. Ik had ook geen zin om lusteloos op de bank te hangen voor de TV.  Ik zou een nieuw boek kunnen starten of er op uit kunnen gaan voor een wandeling? Het werd hardlopen in de ochtend. Het werd ook spontaan slingers en ballonnen opruimen. Het werd de Kerstverlichting uit de voortuin halen en opruimen. Het werd de restanten van het feest ook maar opruimen zoals kleine strengetjes feestverlichting, cadeaus en een gordijn van lampjes weer oprollen. Helaas was ik de verpakking ergens kwijt geraakt dus heb ik het lampjesgordijn creatief in de doos van de wascapsules opgeruimd.  Het werd ook wasgoed opvouwen. Het werd dus verre van op de bank hangen, niet eens een uurtje. Ik koos voor afleiding. Ik heb alle lege wijnflessen van het feest in de glasbak gedaan vlakbij de oedeemtherapie, ik reed er toch langs. Als ik een klein beetje zou omrijden kon ik ook meteen de paar flessen wijn die over waren bij Albert Heijn terug brengen. Eigenlijk was ik op mijn vrije dag alleen maar met mijn huishouden bezig.  Ik heb dus niet met vrienden afgesproken alhoewel ik wel dik twee uur spontaan met oudste dochter heb zitten beeldbellen. Gezellig met een kop thee erbij en een rol koekjes. Als je een vrije dag hebt is de kans best groot dat je voor de meest makkelijke optie gaat - het bankhangen - ook al is dat misschien niet de keuze die je het meest gelukkig maakt. Bij mij werkt het dus nóg anders: ik kies nooit voor het makkelijke, luie of vluchtige. Ik ben juist altijd bezig. Afgeleid. Ik kan moeilijk dingen uitstellen of laten liggen. Ik doe ook vaak dingen door elkaar ookal wil ik het heel efficiënt uitvoeren. Wanneer ik de was vouw luister ik ondertussen ook naar mijn boek. Ik loop nooit de trap op naar boven met lege handen. Ik probeer alles op te stapelen, één keertje te lopen. Vooral wanneer ik onrustig in mijn hoofd ben gedraag ik me zo quasi efficiënt. Als een soort kip zonder kop.  In mijn zen stand die ik pas bereik de dag ná mijn vrije dag, kan ik zonder naar de klok te kijken geduldig verven en naar mijn boek luisteren. Heel zen een magazine doorbladeren. Als je écht een vrije dag wilt die je uiteindelijk het meeste geluk, energie en voldoening geven, zou je juist kunnen kiezen voor wat meer inspanning zoals bijvoorbeeld een boswandeling maken. Dat kan ik makkelijker in het weekend dan op een doordeweekse vrije dag. Wanneer iedereen vrij is en ik eigenlijk niks van mezelf verwacht, kan ik spontaan met mijn lief of één van de meiden die dan thuis is naar de film gaan, een bos- of een strandwandeling maken. Donderdag was mijn lief zomaar een dag vrij thuis. We gingen lekker wandelen langs een waterplas ten noorden van Breda waar mijn lief nooit eerder was. Tijdens onze kop thee bij een uitbater kozen we een film uit en hebben meteen kaartjes voor de bios gekocht. Samen voelt het toch meer als geoorloofd. Op mijn solo vrije doordeweekse dag kan ik trouwens wél lekker in mijn joggingbroek met wijde trui lopen. Heerlijk. Dat deed ik vandaag dus ook, in mijn lekker zittende wijde joggingbroek met warme wintertrui naar de oedeemtherapie en de supermarkt. Dat is óók het geluksgevoel van een vrije dag.

Het kan dus moeilijk zijn op een lege dag die uitgestrekt voor me ligt om te kiezen voor lange termijn geluksgevoel. Betekenisvolle ervaringen die je laten groeien, verbinden, ontspannen of inspireren laden mij altijd enorm op. Inzichten. Natuurlijk zorg ik voor mezelf door in m’n vrije tijd voldoende gesprekken met vriendinnen te voeren bij een kop koffie of tijdens geplande boswandelingen. Tijd buiten doorbrengen in het bos zorgt sowieso voor het verlagen van stress, het verbetert m’n humeur en helpt m’n lichaam te ontspannen. Mijn intense gesprekken met de bewoners van het hospice laten me ook vaak groeien. Deze verbindende gesprekken vinden echter tijdens mijn werk plaats. Tijdens mijn beiden - geheel verschillende - vrijwilligerswerk raak ik geïnspireerd door levensverhalen, of hoe mensen met de grootste uitdaging in hun leven omgaan namelijk met hun naderende dood, eenzaamheid of pijn. Diepgaande, stevige gesprekken. Ik houd ervan en laad er van op. Het brengt me iets. Het bevordert mijn zelfreflectie door het delen van waarden, angsten en dromen. Het resulteert in oprecht contact en dus meer geluk. De wekelijkse gezellige gesprekjes na mijn yogalessen brengen me ook wel wat, al is het alleen al verbinding. Op mijn vrije dagen zijn het juist ‘lege ervaringen’ die fijn voelen in het moment. Daarom ook heel welkom. Even geen serieuze gesprekken. Juist alles laten bezinken. Beetje mijmeren. Weg van prikkels. Foto’s kijken. Blogje schrijven. Muziek luisteren. Periode van rust en herstel. Dat geeft glans aan míjn lege dag. Mijn eigen dag wat liefdevoller voor mezelf maken met rust, acceptatie en aandacht voor het kleine. Oja, ook lezen. En óók even wat klusjes doen die naderhand rust geven omdat ik ze van mijn actielijstje kan afstrepen. Een dag met wat leegte, een dag met wat glans.